ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ

Ο Συμβολισμός της Κυριακής

Η χώρα έχει μπει σε μια μακρά και οδυνηρή περιπέτεια η οποία θα κρατήσει χρόνια. Στα χρόνια της περιπέτειας θα γίνουν πολλά. Θα αυξηθούν ποσοτικά και ποιοτικά οι κακές πλευρές της καθημερινότητας μας  και θα μειωθούν οι καλές. Τα χρόνια που έρχονται, θέλουμε δε θέλουμε θα είναι μια περίοδος μετάβασης σε μια «άλλη χώρα» και σε μια άλλη κοινωνία.

Κανείς δεν ξέρει και δεν μπορεί να εγγυηθεί το αυριο γιατί κανείς δε μπορεί να μετρήσει τις δυνάμεις αντοχής αλλά και τις δημιουργικές δυνάμεις ενός κοινωνικού σώματος, που μέχρι εδώ και 2 χρόνια πίστευε, καλώς ή κακώς, σε μια άλλη πραγματικότητα.

Όποια πολιτική και αν είχε ακολουθηθεί στα διλήμματα της τελευταίας διετίας ή θα προκριθεί ως ο δρόμος του μέλλοντος, δεν μπορεί να προστατέψει την κοινωνία από το «σοκ της αλήθειας» που δημιουργείται και διογκώνεται καθημερινά μέσα από μικρές και μεγάλες δονήσεις στα σπλάχνα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας της χώρας μας.

Η αναγκαιότητα λοιπόν που προκύπτει δεν είναι η επιλογή δρόμων αποφυγής των δονήσεων και του σοκ αλλά οι φορείς  διαχείρισης της μεγάλης περιπέτειας  που θα προκύψουν , ιδιαίτερα δε οι κοινωνικές και δημοκρατικές αναφορές των. Τι εννοώ;

Η κρίση δημιουργήθηκε διότι είχαμε Δημοκρατία, αλλά στην πράξη η διαχείριση των πληροφοριών και η λήψη των αποφάσεων για την τύχη των πολλών, είχε αφεθεί με εγκληματική αμέλεια όπως αποδείχτηκε, σε κάποιους λίγους που αποδείχθηκαν ανεπαρκείς και ανεύθυνοι στο κοινωνικό, πολιτικό και συνδικαλιστικό χώρο της λειτουργίας της χώρας.

Η κατάσταση αυτή δημιούργησε πέραν των συνθηκών βίαιης πτώσης της ποιότητας και της ποσότητας της ζωής της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας και μια μεγάλη αμηχανία πολιτικής έκφρασης. Το αδιέξοδο που δημιουργεί αυτή η αμηχανία καθίσταται επικίνδυνο διότι ακυρώνει σε μεγάλο μέρος με τους κοινωνικούς και ιδιαίτερους όρους θυμικού,  τις προθέσεις συμμετοχής στην τρέχουσα πολιτική.

Η μη συμμετοχή στην πολιτική τώρα είναι  πιο επικίνδυνη από ποτέ, διότι αφήνει  σε οργανωμένες ομάδες, τη δυνατότητα άλωσης και ακύρωσης όχι του πολιτικού συστήματος αλλά του ίδιου του πολιτεύματος, δηλαδή αυτής της σωστά καταγγελλόμενης αφυδατωμένης και «εν πολλοίς» εικονικής αστικής αλλά αναγκαίας  για το μέλλον Δημοκρατίας μας.

Η χώρα μας όμως, πρέπει να υπάρξει και τώρα και μέσα στην κρίση και μετά από αυτήν.

Δεν θα υπάρξει όμως αν η Δημοκρατία καταργηθεί ως πολίτευμα και οι, με ευθύνης τους, λαβωμένοι θεσμοί της καταργηθούν. Θα υπάρξει μόνο εάν η κρίση και οι αιτίες της αποτελέσουν την αφορμή  για μια νέα Δημοκρατία της πραγματικής καθημερινής συμμετοχής του πολίτη στη λήψη των αποφάσεων που τον αφορούν. Αυτή η νέα Δημοκρατία πρέπει να εισδύσει παντού, να καταργήσει τους «αντιπροσώπους» που αντί της αντιπροσώπευσης της κοινωνίας αντιπροσώπευαν μόνο τον εαυτό τους, να καταργήσει όλα τα μαζικά όργανα (σφραγίδες) που αξιοποιούνταν για να φτιάχνουν το παρόν και το μέλλον τους κάποιοι και να αντικαταστήσει όλους αυτούς και όλα αυτά από μια διάχυτη στην καθημερινότητα συμμετοχική αντιστασιακή και προοδευτική Δημοκρατία.

Η γενιά μου χρωστάει στους νέους ανθρώπους να δείξει έμπρακτα τη συγνώμη της, επειδή δε, δεν μπορεί να φέρει πίσω τα λεφτά τουλάχιστον, ας στείλει στο περιθώριο όλους αυτούς που η ανήθικη διαχείριση των μαζών ήταν το ευαγγέλιο της καλοπέρασης τους. Εάν δεν δώσουμε στην συμμετοχή μας πλέον την πρώτη προτεραιότητα στην πολιτική μας συμπεριφορά, το «αυγό του φιδιού» δε θα εκκολάπτεται αλλά θα δημιουργήσει σύντομα πολλαπλές αντιδημοκρατικές τερατογενέσεις δίπλα μας με όπλο το φόβο και εργαλείο τον τρόμο της καθημερινότητας.

Την Κυριακή το ΠΑΣΟΚ καλεί τους πολίτες σε συμμετοχή για την εκλογή Προέδρου. Σε λίγο  για συνέδρια ή για άλλες αιτίες κόμματα και κινήσεις, παλιές και νέες, θα καλέσουν τους πολίτες για συμμετοχή σε πολιτικές διαδικασίες.  Οι εκλογές  δε ,που θα γίνουν σε λίγο, είναι η κορύφωση της πολιτικής συμμετοχής του καθενός μας.

Ας μην αφήσουμε την αμηχανία, το σοκ, την απογοήτευση και την κατάθλιψη να ακυρώσουν τη συμμετοχή μας, διότι από εδώ και πέρα, δε θα παίζεται το ποσοστό μείωσης ή αύξησης ενός μισθού ή μιας σύνταξης αλλά το ίδιο το πολίτευμα της χώρας. Οφείλουμε λοιπόν να συμμετέχουμε πλέον κάθε μέρα και παντού, αρκεί τώρα πλέον η συμμετοχή μας, να έχει στόχο τις απαιτούμενες αλλαγές παντού και η ψήφος μας να είναι ψήφος διεκδίκησης, απαίτησης και επιβολής της συμμετοχής μας παντού και όχι όπως γίνεται μέχρι τώρα, ψήφος ανοχής και υποστήριξης άνευ όρων.

Η συμμετοχή ή όχι στις εκλογές της Κυριακής και σε όποιες και όπου ακολουθήσουν θα είναι το τεστ, για αντίδραση ή πλήρης παραίτηση μας από το μέλλον. Αυτοί είναι οι λόγοι που θεωρώ αυτή την Κυριακή συμβολική και το συμβολισμό του αποτελέσματος της ποιοτικό και όχι ποσοτικό χαρακτηριστικό της πολιτικής πραγματικότητας του κοινωνικού μας χώρου, ιδιαίτερα αυτού που θέλει να ονομάζεται «προοδευτικός».

Ας το αποδείξει!

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

asalpeas@pliasconsulting.com