ΥΠΟΓΡΑΦΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΜΗ

Προς την εφημεριδα ΠΡΩΙΝΗ 

Κύριε Διευθυντά 

Σας παρακαλώ , για τελευταία φορά , να επιβάλλεις στην αρθογραφία της εφημερίδας σου την ενυπόγραφη τοποθέτηση των αρθογράφων . Περνάμε δύσκολους καιρούς και ο καθένας πρέπει προσωπικά να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στις στιγμές και να μην εκμεταλλεύεται την ανωνυμία για να βγάζει τα εσώψυχα του . Η γνώση της γλώσσας δεν επιτρέπει πλέον την χρήση της για επιλεκτική υποστήριξη απόψεων χωρίς την ευθύνη της υπογραφής .Από μικρό παιδί δεν κρύφτηκα ποτέ και αυτό το πλήρωσα εγώ και η οικογένεια μου από βολεμένους ποικιλόχρωμους <επαναστάτες > ,οι οποίοι επί 40 χρόνια σε αυτή την χώρα είχαν άριστη σχέση επιβίωσης με το σύστημα και άριστη σχέση με την ανέξοδη κριτική του.
Οι απόψεις πρέπει να κοστίζουν για να έχουν σημασία .
Σε αντίθετη περίπτωση είναι βόλεμα ίδιο με την κλασική ατάκα <και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα>.
Θα ήθελα , με την στάση σου, να μην με οδηγήσεις στην απόφαση να σταματήσω κάθε μορφής συνεργασία με την εφημερίδα σου.

Φιλικά

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

ΠΥΡΓΟΣ 18/12/2012

Αρκετα πλεον με τους δηθεν.

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

Το παρακάτω κείμενο ,μετά τις εξελίξεις για την ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟ ,το ξανασηκώνω ,όχι για να παραστήσω τον προφήτη ,αλλά για να ξαναπώ ότι ΟΛΟ το πολιτικό προσωπικό του ΝΟΜΟΥ πρέπει να πάει σπίτι του ΑΜΕΣΩΣ.
Δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ ούτε σκοπεύω να κάνω μεταγραφή επικαιρότητας , αλλά θέλω να συμβάλλω στην διαχείριση της τύχης του ΝΟΜΟΥ από νέα [πραγματικά και όχι ηλικιακά] πρόσωπα .Κάποιοι πρέπει να κάνουν

 τα δικά τους λάθη και όχι να πληρώνουν τα λάθη μιας συνομοταξίας ανεπαρκών τα τελευταία 40 χρόνια.

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ
Συγγνώμη ,αλλά δεν μου φάνηκε καθόλου σοβαρή εικόνα ,η φωτογραφία των Θεσμικών του Νομού στους Βενιζέλο και Κουβέλη για το θέμα της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΟΔΟΥ. Ένα θεσμικό μέτωπο δεν είναι Θίασος παραστάσεων σε Πολιτικούς Αρχηγούς και λοιπούς Άρχοντες.
Ένα θεσμικό μέτωπο είναι αποτέλεσμα ενός επεξεργασμένου ,κοινωνικοποιημένου και εγκεκριμένου από την κοινωνία Αναπτυξιακού σχεδίου για τον τόπο , το οποίο δεσμεύονται όλοι οι φορείς να το υπερασπίσουν πάνω από κομματικά και προσωπικά συμφέροντα .Είναι οι υπερασπιστές της κόκκινης γραμμής κάθε τόπου .Αυτά έγιναν στην ΚΑΛΑΜΑΤΑ ,ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ και στην ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ το 89 , όπου είχα την τιμή να συμμετέχω .Για αυτό φτιάχνεται σήμερα μέτρο στην ΘΕΣ/ΝΙΚΗ και έγιναν σύγχρονες πόλεις η ΤΡΙΠΟΛΗ και η ΚΑΛΑΜΑΤΑ.

ΖΑΛΑΔΕΣ

Εχω ζαλιστεί απο την εξης απορια. 

1ον] Προς τι τα κειμενα συμπαραστασης προς τον κο ΚΑΦΥΡΑ [σημειωνω οτι δεν συμφωνω με την αποφαση αλλα θα τα πουμε γι' αυτο αλλη φορά.] οταν για τοσες αλλες αδικες και καταστρεπτικές αποφασεις της δικαιοσυνης ,οι τοπικοι Αρχοντες ειχαν παντα μια ηχηρη σιωπή .
 Μηπως απλως συμπαριστανται στην συνομοταξία τους και οχι στην ουσια της σχεσης Δικαιου και διαχρον

ικής δικαιοσυνης.

 Συμφωνω οτι αλλο δικαιοσυνη επικαιροτητας και αλλο νομικός Πολιτισμος ,αλλά ποσες φορές εχει λασπωθεί ο Νομικός μας Πολιτισμός και ποσες φορές διαμαρτυρηθηκαν ? 

Επειδη δε ,μπορει να μου πουν οτι ισως δε το αντιληφθηκαν ,τους λεω οτι 

ο Νομικός μας Πολιτισμός προσβαλλεται καθημερινά οταν διασυρονται πολιτες που συνεληφθησαν να δουλευουν Κυριακή και περνούν σιδηροδεσμιοι μπροστα απο την Πλατεια Δικαστηριων ,μπροστα απο συμπολιτες τους που πινουν καφε ,εξευτελιζομενοι ενω μπορουν να προσαχθούν στο Εισαγγελεα απο την πισω πορτα των Δικαστηρίων .
Ο Δημαρχος και ο Προεδρος του Δημ.Συμβουλίου της Πολης [ως Μεγαλοδικηγοροι] , ο Προεδρος του Δικ.Συλλογου ,οι εκλεγμενοι Δικηγοροι στην υπερασπιση της Δημοκρατίας και λοιποί σημερινοί τεθλιμμενοι συγγενείς , πως ανεχονται εδω και χρονια καθημερινά αυτο τον εξευτελισμό του Πολιτη και την συνεχή διακορευση του Νομικού μας Πολιτισμού?

 ΑΠΟΡΙΑ. Μηπως η υποκρισια συνεχιζει να περισευει?

Εχω ζαλιστει

Εχω ζαλιστεί διοτι

1ον] δεν εχω ακομη καταλαβει τι  ακριβως θα γινει με την  τελεταια αποφαση της Ευρωπης [Γερμανιας ] για την χωρα μου.
2ον] Δεν καταλαβαινω  γιατι Οι Τοπικοι Αρχοντες ,συνεχιζουν  να ζητανε λεφτα απο το Κρατος ,που δεν εχει .Ειναι εκτος τοπου και χρονου  ,η  απλως θελουν να  ριχνουν τουφεκιές οπως τοσα χρονια που δηθεν αγωνιζονται για την Αναπτυξη του τοπου .
3ον] Ο ΣΥΡΙΖΑ που θελει να διωξει την Κυβερνηση , παραλληλα συνεχιζει εμπρηστικές δηλωσεις ,που πιθανον να διωχνουν συντηριτικους ,αλλα πιθανους ψηφοφορους του . Το πλειψηφικο ρευμα που φιλοδοξει να εκφρασει  θα εχει μονο Αριστερους .Που θα τους βρει?  Δεν φτανουν.
4ον]Πιστευουν ολοι οτι η κριση που περναμε και θα περναμε για πολλα χρονια μπορει να ξεπεραστει μονο με λεφτα? Το ρωταω διοτι ολοι με αυτό ασχολουνται . Εαν δηλ. το ιδιο πολιτικο προσωπικο παρει λεφτα θα τα διαχειριστει τουτη τη φορα  καλυτερα απο την προηγουμενη .
Εαν καππιος πιστευει κατι τετοιο ,ας μου υποδειξει μια ενεργεια του Παλιου πολιτκου προσωπικου ,κεντρικα και τοπικά που αποδεικνυει οτι εχουν αλλαξει .

Την υπολοιπη ζαλαδα μου θα την γραψω αυριο 

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΩΤΗΣ

Ο μικρός ξάδερφος , ο υπό προστασία φίλος στα χρόνια της εφηβείας ,αποφάσισε πάλι να με εκπλήξει ,κάτι που έκανε συχνά όλα τα χρόνια που τον ήξερα και αυτά τα χρόνια ήσαν 53. Όμως τούτη την φορά ξεπέρασε και τις προσδοκίες  η τις φοβίες  μου και με άφησε άφωνο. ΠΕΘΑΝΕ .

Έτσι για να μου αποδείξει ότι ακόμη και αυτό ήταν ικανός να κάνει!

Τα περίμενα όλα από αυτόν και τίποτα δεν θα με εξέπληττε!

Από την μικρή εφημερίδα <ΠΡΩΙΝΗ> στον Πύργο ,

βρέθηκε τεχνικός Υπεύθυνος του <ΒΗΜΑΤΟΣ> συνομιλώντας με τον ΨΥΧΑΡΗ και τον ΛΑΜΠΡΑΚΗ ,

μετά  στα ξαφνικά  υπεύθυνος του Συγκροτήματος ΒΕΛΛΙΔΗ στην ΘΕΣ/ΝΙΚΗ  ,

 και αμέσως μετά εκδότης του περιοδικού ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ και ΑΜΥΝΑ με παρεμβάσεις σε θέματα και χώρους που πολύ δύσκολα ακουμπάς και ακόμη πιο δύσκολα μπαίνεις .

ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ .

ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΕΝΑ ΠΡΩΙ ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΤΑΝΚΣ,

 ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΟΤΙ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΝΙΓΗΡΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ .

Ένα δεν περίμενα και δεν πίστευα ότι θα μου το έκανε .

 ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ .

Και όμως μου το έκανε και αυτό.

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ .

ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ.

  Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ .

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΦΩΤΗ

Το παιδί και ο Θάνατος μας.

Το παιδί και ο Θάνατος  μας.

Ο θάνατος ενός παιδιού είναι το απόλυτο πένθος. Αναφέρομαι στον θάνατο του ΜΠΑΜΠΗ ,γιού του φίλου Γιώργου Ντοά .

Δεν έχω τίποτα να γράψω ,πέρα από την πιστοποίηση της πλήρους ανεπαρκείας μου απέναντι στα απόλυτα μεγέθη της ζωής .

Τι να πεις σε μια μάνα που θα κηδέψει τον γιο της ανήμερα στην γιορτή της ,πριν καλά-καλά τον χαρεί ,  σαν Επιστήμονα και Επαγγελματία στην Πόλη μας?

 Απέναντι στο απόλυτο πένθος αυτού του θανάτου , δεν μπορούν να σταθούν ούτε δάκρυα ,ούτε λόγια .

Μόνο η επιβληθείσα από το γεγονός απόλυτη σιωπή

και ότι ξεφεύγει ,

είναι μόνο ένας ψίθυρος του αναπάντεχου και αδυνάτου να κατανοηθεί.

Βάρυνε πολύ πλέον η ζωή μας .

Σε αύτη τη μοιρασιά του θανάτου ,πάλι ο Θάνατος έκλεψε.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

Ο κο ΛΥΜΠΕΡΗΣ και ο κος ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ απο κοντα ,αφου δεχτηκαν εγγραφες προτασεις εδω και χρονια για την χρηση ανανεωσιμων Πηγων Ενεργειας στα Αθλητικά κεντρα των Πολεων τους , λογω της μεγαλης εμπιστοσυνης που τρεφουν για το Επιστημονικό δυναμικό των Πολεων τους , εδοσαν τις μελετες των εργων σε Αθηναιους . Αυτο αποτελει <υβρη> για τους νεους Ανεργους Επιστημονες της Περιοχης τους ,αλλα και για τους γονεις αυτων των παιδιων που μοχθησαν για να τα σπουδασουν.
ΜΠΡΑΒΟ και στους ΔΥΟ . Να τους ξαναψηφισετε για να μην χασει ο Νομος τοσο κορυφαιους Πολιτικους ,που νιαζονται για το Ανθρωπινο μελλον του Νομού . Εγω παντως ντρεπομαι για ολα αυτά ,παροτι ημουν και θα ειμαι απο την απεναντι πλευρά

Περιφέρεια –Δήμοι και Νέοι- Επιστήμονες - Άνεργοι.

Κάθε χρόνο οι παράγοντες του Δήμου και του Νομού κάνουν ειδικές τελετές βράβευσης των νέων επιτυχόντων  στα Πανεπιστήμια της χώρας.

Κάθε χρόνο δεκάδες νέοι συμπολίτες μας παίρνουν τα πτυχία τους και τότε κανείς δεν τους σκέφτεται, πέραν των γονιών τους που καταλαβαίνουν  ότι χιλιάδες ευρώ και μια καταληστευμένη εφηβεία,  μένουν χωρίς αντίκρισμα και προοπτική.
Κανείς δεν τους θυμάται τότε.
Οφείλουμε και μπορούμε όμως να κάνουμε κάτι  έστω ελάχιστο για αυτά τα παιδιά , ακόμη  και μέσα στην κρίση ,για να ζητήσουμε δειλά και σεμνά μια  συγγνώμη.

Μπορούν και οφείλουν άμεσα οι Αρμόδιοι [Δήμαρχοι και Περιφέρεια ]  .

1/ Να  προβούν  σε πλήρη καταγραφή του Επιστημονικού άνεργου δυναμικού της Πόλης τους και της Περιφέρειας..

2/ Μετά την καταγραφή, σε συνεννόηση μαζί τους να  δημιουργήσουν  ολοκληρωμένες    επιστημονικές ομάδες, ικανές να στηρίξουν  μικρές επιστημονικές εταιρείες Μελετών , Έρευνας και Ανάπτυξης.

3/ Ο  κάθε Δήμος σε συνεργασία με αυτές τις ομάδες να  δημιουργήσει προτάσεις ερευνητικών επιχειρηματικών προγραμμάτων και θα διεκδικήσει τη χρηματοδότησή τους από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, Συναρμόδια Υπουργεία και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατ’ ευθείαν.
Τις ερευνητικές επιχειρηματικές δράσεις αυτές των νέων Επιστημόνων μας, το Γραφείο Ανάπτυξης του κάθε Δήμου, που θα πρέπει να δημιουργηθεί θα τις διασυνδέει με Πανεπιστήμια, Επιχειρηματικά κεφάλαια και μεγάλες ομοειδείς επιχειρήσεις.
 Τα χρήματα αυτών των δράσεων θα είναι ανταποδοτικά για την τοπική οικονομία και πολλαπλασιαστικά για τούς κεφαλαιακά και επιστημονικά συμμετέχοντες.

Το όλο σχέδιο να  το εντάξουν  σ’ ένα «Τεχνολογικό Πάρκο Βιοτεχνικής  και Γεωργικής Τεχνολογίας και Καινοτομίας» , που ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΊ από την Περιφέρεια , και να ενταχθεί  στο Ε.Σ.Π.Α
 Έτσι θα δημιουργηθεί μια συνεχώς, διαρκώς διευρυνόμενη και ευκαιριακά εμπλουτιζόμενη αγορά εργασίας για νέους Επιστήμονες, διότι μόνο έτσι θα δείξουμε έμπρακτα ότι πιστεύουμε σε αυτούς να πάρουν το μέλλον του Δήμου στα χέρια τους.
Τα άλλα είναι λόγια αέρα για τους πολλούς και ειδικά συμφέροντα για λίγους.







Πρέπει να υπερβούμε μαζί με τους Νέους - Επιστήμονες  τη κρίση και την μιζέρια .
Η πόλη μας και ο   Νομός μας έχει εξαιρετικά νέα μυαλά με πολύ σοβαρές σπουδές .
Με αυτούς μπορούμε να παράγουμε  Προοπτική για το μέλλον τους και το μέλλον του  τόπου.


Οι Πολιτικοί Α΄’ Β’ και Γ’ βαθμού του τόπου μας  ,ας κόψουν  τις ανοησίες
[η λέξη είναι επιεικής ] πανικού και ας συμπράξουν στην δημιουργία ενός συλλογικού οράματος για τον τόπο ,το οποίο θα χρεωθούν να το στηρίξουν με όλες τις δυνάμεις τους . Ειδ’ άλλως  θα είναι άχρηστοι και εμπόδια στις εποχές που έρχονται ,  πρέπει δε να κάνουν άμεσα πέρα.
 Όταν λέμε άμεσα εννοούμε άμεσα .

Τέλος ας κόψουν το ηλίθιο επαρχιωτισμό ,ότι όποιος έρχεται από την Αθήνα λέει σοφίες και όποιος είναι εδώ δεν ξέρει τι λέει .Δεν μπορεί η τοπική κοινωνία των Νέων Επιστημόνων να πληρώνει το κόμπλεξ καταγωγής του οιουδήποτε <Άρχοντα> ,ούτε φταίνε αυτά τα παιδιά μας  επειδή αυτός  δεν έζησε σε άλλες μεγαλύτερες πόλεις . 

Εκτός και εάν είναι άλλοι οι λόγοι. !

Οι κρίσεις ξεπερνιούνται με αλήθειες και αυτές πρέπει να ειπωθούν πλέον από όλους και για όλους .Τα παιδιά μεγάλωσαν και δεν αρκούνται σε υποσχέσεις ,θέλουν το μέλλον τους στα χέρια τους και ας κάνουν τα δικά τους λάθη.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ .

Κάθε χρόνο οι παράγοντες του Δήμου και του Νομού κάνουν ειδικές τελετές βράβευσης των νέων επιτυχόντων  στα Πανεπιστήμια της χώρας.

Κάθε χρόνο δεκάδες νέοι συμπολίτες μας παίρνουν τα πτυχία τους και τότε κανείς δεν τους σκέφτεται, πέραν των γονιών τους που καταλαβαίνουν  ότι χιλιάδες ευρώ και μια καταληστευμένη εφηβεία,  μένουν χωρίς αντίκρισμα και προοπτική.
Κανείς δεν τους θυμάται τότε.
Οφείλουμε και μπορούμε όμως να κάνουμε κάτι  έστω ελάχιστο για αυτά τα παιδιά , ακόμη  και μέσα στην κρίση ,για να ζητήσουμε δειλά και σεμνά μια  συγγνώμη.

Μπορούν και οφείλουν άμεσα οι Αρμόδιοι [Δήμαρχοι και Περιφέρεια ]  .

1/ Να  προβούν  σε πλήρη καταγραφή του Επιστημονικού άνεργου δυναμικού της Πόλης τους και της Περιφέρειας..

2/ Μετά την καταγραφή, σε συνεννόηση μαζί τους να  δημιουργήσουν  ολοκληρωμένες    επιστημονικές ομάδες, ικανές να στηρίξουν  μικρές επιστημονικές εταιρείες Μελετών , Έρευνας και Ανάπτυξης.

3/ Ο  κάθε Δήμος σε συνεργασία με αυτές τις ομάδες να  δημιουργήσει προτάσεις ερευνητικών επιχειρηματικών προγραμμάτων και θα διεκδικήσει τη χρηματοδότησή τους από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, Συναρμόδια Υπουργεία και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατ’ ευθείαν.
Τις ερευνητικές επιχειρηματικές δράσεις αυτές των νέων Επιστημόνων μας, το Γραφείο Ανάπτυξης του κάθε Δήμου, που θα πρέπει να δημιουργηθεί θα τις διασυνδέει με Πανεπιστήμια, Επιχειρηματικά κεφάλαια και μεγάλες ομοειδείς επιχειρήσεις.
 Τα χρήματα αυτών των δράσεων θα είναι ανταποδοτικά για την τοπική οικονομία και πολλαπλασιαστικά για τούς κεφαλαιακά και επιστημονικά συμμετέχοντες.

Το όλο σχέδιο να  το εντάξουν  σ’ ένα «Τεχνολογικό Πάρκο Βιοτεχνικής  και Γεωργικής Τεχνολογίας και Καινοτομίας» , που ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΊ από την Περιφέρεια , και να ενταχθεί  στο Ε.Σ.Π.Α
 Έτσι θα δημιουργηθεί μια συνεχώς, διαρκώς διευρυνόμενη και ευκαιριακά εμπλουτιζόμενη αγορά εργασίας για νέους Επιστήμονες, διότι μόνο έτσι θα δείξουμε έμπρακτα ότι πιστεύουμε σε αυτούς να πάρουν το μέλλον του Δήμου στα χέρια τους.
Τα άλλα είναι λόγια αέρα για τους πολλούς και ειδικά συμφέροντα για λίγους.







Πρέπει να υπερβούμε μαζί με τους Νέους - Επιστήμονες  τη κρίση και την μιζέρια .
Η πόλη μας και ο   Νομός μας έχει εξαιρετικά νέα μυαλά με πολύ σοβαρές σπουδές .
Με αυτούς μπορούμε να παράγουμε  Προοπτική για το μέλλον τους και το μέλλον του  τόπου.


Οι Πολιτικοί Α΄’ Β’ και Γ’ βαθμού του τόπου μας  ,ας κόψουν  τις ανοησίες
[η λέξη είναι επιεικής ] πανικού και ας συμπράξουν στην δημιουργία ενός συλλογικού οράματος για τον τόπο ,το οποίο θα χρεωθούν να το στηρίξουν με όλες τις δυνάμεις τους . Ειδ’ άλλως  θα είναι άχρηστοι και εμπόδια στις εποχές που έρχονται ,  πρέπει δε να κάνουν άμεσα πέρα.
 Όταν λέμε άμεσα εννοούμε άμεσα .

Τέλος ας κόψουν το ηλίθιο επαρχιωτισμό ,ότι όποιος έρχεται από την Αθήνα λέει σοφίες και όποιος είναι εδώ δεν ξέρει τι λέει .Δεν μπορεί η τοπική κοινωνία των Νέων Επιστημόνων να πληρώνει το κόμπλεξ καταγωγής του οιουδήποτε <Άρχοντα> ,ούτε φταίνε αυτά τα παιδιά μας  επειδή αυτός  δεν έζησε σε άλλες μεγαλύτερες πόλεις . 

Εκτός και εάν είναι άλλοι οι λόγοι. !

Οι κρίσεις ξεπερνιούνται με αλήθειες και αυτές πρέπει να ειπωθούν πλέον από όλους και για όλους .Τα παιδιά μεγάλωσαν και δεν αρκούνται σε υποσχέσεις ,θέλουν το μέλλον τους στα χέρια τους και ας κάνουν τα δικά τους λάθη.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

Η ΖΟΕ του Νομού μας θεωρεί ζωα

Ο αντιαναπτυξιακός ρόλος της Ζ.Ο.Ε του Νομού  , ο ρόλος των Πολιτικών  και οι πραγματικές ανάγκες ανάπτυξης.

Ενημέρωση για νέους Επιστήμονες  και άνεργους.
Οι Ζ.Ο.Ε του Νομού Ηλείας σχεδιάστηκαν  και νομοθετήθηκαν το 1993.
Σκοπός τους ήταν η ορθολογική,  χωροταξική και αναπτυξιακή διαχείριση της γης του Νομού , παράλληλα με την  δημιουργία ενός πλαισίου οργανωμένης αναπτυξιακής πορείας για το Νομό και την περιοχή.
 Στην πραγματικότητα όμως η Ζ.Ο.Ε , αποτέλεσε και αποτελεί ένα πολλαπλώς  αντιαναπτυξιακό εργαλείο για την περιοχή ,δεδομένου ότι ιδιαίτερα στο δευτερογενή τομέα προέβλεπε  και προβλέπει συμβατικές δράσεις και απαγορεύει δράσεις Νέας Οικονομίας που θα έφερναν επενδύσεις στον Νομό .
Η Ζ.Ο.Ε του Νομού μας ,χάρις στην <ευφυΐα> κάποιων και την ουσιαστική ανευθυνότητα κάποιων άλλων ,που δήθεν <αγωνίζονται> για την Ανάπτυξη στον Νομό και κατεβάζουν προτάσεις ,  επέτρεπε και επιτρέπει χρήσεις γης για βιομηχανικές δράσεις , οι οποίες κατά κύριο λόγο είναι ήδη ξεπερασμένες από τις ανάγκες της οικονομίας.
Για παράδειγμα   επιτρέπει  την  δημιουργία ελαιοτριβείων , βιομηχανιών ξυλείας και τροφίμων[χοιροστάσια ,Βουστάσια κ.α ] δράσεις με σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις  ,και απαγορεύει Βιομηχανίες συναρμολόγησης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών ,Βιολογικών σκευασμάτων διατροφής, Βιολογικών καλλυντικών με βάση τα προϊόντα του τόπου ,βιοτεχνίες παραγωγής  Φωτοβολταϊκών κ.α ,με μηδενική η πολύ χαμηλότερη όχληση βιομηχανικές δράσεις Πράσινης και Νέας Οικονομίας .
 Υποτίθεται δε  , ότι η πρόβλεψη αυτή έχει λάβει υπόψη της, αφενός μεν την αναπτυξιακή πολιτική της περιοχής ,ω αφετέρου δε την προστασία του περιβάλλοντος   γιατί αυτός είναι ο βασικός στόχος που θεσμοθετείται και νομοθετείται μια Ζ.Ο.Ε .
 Οι προβλέψεις όμως αυτές στην ουσία ακύρωσαν την προοπτική σοβαρών επενδύσεων στην περιοχή, οι οποίες και περιβαλλοντικά ήταν πολύ πιο  φιλικές από τις προβλεπόμενες χρήσεις αλλά και αναπτυξιακά θα δημιουργούσαν στην περιοχή σοβαρούς θύλακες ανάπτυξης ,με προοπτικές αύξησης του παραγόμενου πλούτου  και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Ενδεικτικά αναφέρουμε  και ξέρουμε πολύ καλά   ότι <έφυγαν > από την Ηλεία λόγω Ζ.Ο.Ε επενδύσεις , σε παραγωγή Φ/βολταϊκών συστημάτων ,επενδύσεις σε νέες Φαρμακευτικές Α΄ύλες , βιολογικά Συμπληρώματα διατροφής και μια σειρά άλλες επενδύσεις που θα έδιναν ζωή στον τόπο.

Στα πλαίσια αυτά και δεδομένης της κρίσης αλλά και της αναγκαιότητας προοπτικών ανάπτυξης της Ηλείας  στη βάση των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων, πρέπει άμεσα να γίνει η   τροποποίηση της Ζ.Ο.Ε για τα τμήματα εκείνα  που προβλέπεται  η εγκατάσταση  βιομηχανιών στην εξής κατεύθυνση.

Στα τμήματα της Ζ.Ο.Ε που επιτρέπεται η  ίδρυση βιομηχανιών, μπορεί να   δημιουργηθεί  οποιαδήποτε βιομηχανία, αρκεί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της συγκεκριμένης προτεινόμενης βιομηχανίας να είναι ίσες ή μικρότερες από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που έχουν οι επιτρεπόμενες ήδη χρήσεις γης.
Η βεβαίωση αυτή θα χορηγείται στον Επενδυτή ,από την Περιβαλλοντική Υπηρεσία της Περιφέρειας.





Αυτό θα διευκολύνει τις ανάγκες ανάπτυξης του Νομού και ταυτόχρονα σε καμία περίπτωση δεν ακυρώνει τη Ζ.Ο.Ε και τους στόχους της, διότι οι στόχοι της Ζ.Ο.Ε είναι η ορθολογική διαχείριση των χρήσεων γης με βασικό πρώτο κριτήριο τη σωστή εναρμόνιση των χρήσεων γης με το περιβάλλον  και την προστασία του.
 Η εν λόγω τροποποίηση αφενός μεν θα ανοίξει νέα πεδία προσέλκυσης επενδύσεων στο Νομό Ηλείας, αφετέρου δε θα προστατεύσει ακόμα περισσότερο το περιβάλλον ή τουλάχιστον δε θα δημιουργήσει παραπάνω οχλήσεις από τις ήδη υπάρχουσες και είναι γνωστές και για τα τμήματα της Ζ.Ο.Ε του Νομού και για αυτά εκτός Ζ.Ο.Ε.  Για να μην ακουστούν πάλι διάφορες ανοησίες περί ΣΧΟΑΠ  και χρημάτων σημειώνουμε ότι η τροποποίηση Ζ.Ο.Ε γενικώς είναι μια δύσκολη και μακρόχρονη νομοθετική  διαδικασία , όμως είναι πολύ εύκολο , όταν η τροποποίηση αυτή γίνεται επί τω ασφαλέστερο των όρων που αυτή θέτει για τις χρήσεις γης και των στόχων που θέτει για την εναρμόνιση των οικονομικών δράσεων στη συγκεκριμένη γη σε σχέση με την ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος.
Αρκεί  MONO  ένα Προεδρικό Διάταγμα  και μια αιτιολογική έκθεση της τροποποίησης,  η οποία να αποδεικνύει ότι η τροποποίηση γίνεται επί τα βελτίω της κατάστασης και όχι επί  τα χείρω.


Μεσούσης της Ελληνικής τραγωδίας  ,όποιος κρατάει πλέον το στόμα του κλειστό θα είναι υπεύθυνος και δεν θέλω να ανήκω σε αυτούς. Διεκδικούμε με το παρόν σημείωμα , να ενημερώσουμε τους Νέους ανέργους και ιδιαίτερα  του Επιστήμονες και τους Τεχνίτες  για να ξέρουν ότι η έλλειψη Βιομηχανιών τόσα χρόνια από τον Νομό δεν είναι τυχαία ,αλλά κάποιοι φρόντισαν για αυτό και θέλουν να ξαναφροντίσουν.
Οι ευθύνες αυτής  της κατάστασης  και άλλων καταστάσεων στον Νομό έχουν ονοματεπώνυμο και ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για πρόσωπα και ρόλους  στην τοπική Οικονομική ιστορία .

Μεσούσης της Ελληνικής τραγωδίας  ,όποιος κρατάει πλέον το στόμα του κλειστό θα είναι υπεύθυνος και δεν θέλω να ανήκω σε αυτούς.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

ΤΟ ΣΑΚΑΚΙ ΠΟΥ ΒΕΛΑΖΕΙ

Πειράματα με το Θέατρο όπως και με την  κρίση

Στις χώρες  και στα χρόνια  του υπαρκτού λεγόμενου Σοσιαλισμού ,οι άνθρωποι της

 Τέχνης είχαν την δυνατότητα παραγωγής έργων με περιεχόμενο την κριτική στο καθεστώς ως ένα σημείο και ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Στανισλάβ Στρατίεβ Βούλγαρος δημοσιογράφος και  δραματουργός.

Κορυφαίο τέτοιο  έργο υπήρξε η κουβανική κινηματογραφική ταινία <ο θάνατος ενός γραφειοκράτη> όπου ο γραφειοκράτης όταν πέθανε, δεν μπορούσαν να τον θάψουν λόγω των νόμων που αυτός είχε φτιάξει.

Η κριτική για την γραφειοκρατία σε ένα  σύστημα που δεν υπάρχει πλέον, ίσως δεν είναι <πιασάρικο> θέμα για τον σύγχρονο θεατή ,αλλά η γραφειοκρατία δεν αφορούσε μόνο αυτά τα καθεστώτα ,αφορά εξίσου και το δικό μας ,δραματοποιώντας η γελοιοποιώντας  καθημερινά  την ζωή και την προσωπικότητα μας .

Με αυτή την έννοια,  το έργο έχει   μια διαχρονική σημασία   και αποδεικνύει και αυτό με την σειρά του, ότι  τα επιφανειακά πλήρως οργανωμένα συστήματα ,κατά βάθος δεν έχουν οργανωθεί για να εξυπηρετούν την ανάπτυξη και την αποτελεσματικότητα της δράσης της κοινωνίας , αλλά μόνο για να εξυπηρετούν κάποιους ενσωματωμένους σε αυτά.

Δες golden boys  και κατάρρευση διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Η έξυπνη παρέμβαση στο έργο από πλευράς θεατρικής ομάδας του Δήμου Πύργου, έγκειται στο γεγονός, ότι ανέβασαν ένα έργο πιθανώς αφυδατωμένο από άμεσες σύγχρονες αναφορές ,με σκηνοθετική  όμως  αντίληψη μιούζικαλ , και σημειολογικές προσεγγίσεις στην κίνηση περισσότερο παρά στον λόγο, χωρίς τις ηρωικές αναφορές άλλων σκηνοθετικών αντιλήψεων της δεκαετίας του ’80.

Το πείραμα επέτυχε και αξίζει να το δούμε ,τηρουμένων πάντα των αναλογιών ότι έχουμε να κάνουμε με εθελοντές ερασιτέχνες –Ηθοποιούς ,που σε πολλά σημεία όμως  της παράστασης, μας κάνουν να ξεχνάμε ότι είναι ερασιτέχνες και ίσως αποτελέσει αυτό και έναυσμα για ένα νέο πείραμα μεγαλύτερου ρίσκου .π.χ. Χάρολντ   και Μοντ.

Τα οικονομικά γεγονότα στην πατρίδα μας και σε ολο τον κόσμο ,αποτελούν μια χρυσή ευκαιρία για την τέχνη γενικώς, αλλά και για το θέατρο ειδικώς να ξαναποκτήσει τον διδακτικό του ρόλο ,όπως όταν ξεκίνησε στη Αρχαία Αθήνα .

Όταν η κοινωνία παράγει γεγονότα  η τέχνη παράγει έργα μακράς πνοής .Δες το ελληνικό τραγούδι 60-80 και το ελληνικό τραγούδι του 90 και μετά.

Η παράσταση που είδαμε, άντλησε από τους ηθοποιούς της όλες τις δυνάμεις τους, αφού πέραν του εθελοντισμού τους, καλούνται να παίξουν περισσότερους από ένα ρόλους κατά την διάρκεια της παράστασης [άραγε γιατί?] και η μουσική επένδυση παρέχει την δυνατότητα να σταματάς  στα πρόσωπα  και την κίνηση, εκεί που ο λόγος δεν βοηθά ,εκτός από το σημείο με το μεγάφωνο ,και ολο αυτό μας εκπλήσσει από μια μικρή και όμορφη χορογραφία στο τέλος  που τονίζει την συλλογικότητα της παράστασης .

Η καθημερινή κοινωνία να δούμε ,πότε θα αντιληφθεί ότι η μόνη διέξοδος από την κρίση είναι μια νέα συλλογικότητα ,ιδιαίτερα στον αειφόρα καθυστερημένο και καταστρεφόμενο  Νομό μας?

Πάντως αυτές οι προσπάθειες των θεατρικών ομάδων της πόλης μας ,όπως και άλλων ομάδων που ευαισθητοποιούνται σε διάφορα θέματα γενικού και ειδικού ενδιαφέροντος ,είναι στις μέρες που περνάμε πιο απαραίτητες από ποτέ.

Καταφέρνουν να  μας σηκώνουν από το καφενείο η τον καναπέ και μας πιστοποιούν ότι η μιζέρια  είναι ένα σακάκι που βελάζει εάν  εσύ είσαι πρόβατο , η έδωσες στους άλλους το δικαίωμα να σε διαχειρίζονται ως πρόβατο.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

παραιτηθειτε κε ΥΦΥΠΟΥΡΓΕ

Προς κον.ΑΣΗΜΑΚΗ   ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Υφυπουργό Ενέργειας

ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΑΜΕΣΑ

Κύριε Υφυπουργέ

Οφείλετε άμεσα η να αλλάξετε την τελευταία απόφαση σας η   να παραιτηθείτε  ,διότι μεσούσης της Νέας Ελληνικής Τραγωδίας ,Εσείς παίρνετε αποφάσεις που επιταχύνουν την πτώχευση της χώρας  ,αφού  ευθέως πείθουν τις ελάχιστες απομείνασες δυνάμεις παραγωγής  ότι το Κράτος έχει συνέχεια και συνέπεια  μόνο για λίγους και για τους πολλούς έχει μόνο περισσεύματα ανέχειας και ασυνέπειας . Αφου η κα ΚΑΤΣΕΛΗ  τα έκανε μπάχαλο με την αυθαίρετη και νομικά έωλη κατάργηση του ΑΝ.Νόμου τον  Ιανουάριο του 2010, αφου η κα ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ με τα αγροτικά έκανε κάποιους πλούσιους εν μια νυχτί μέσω των ακριβοπληρωμένων φακέλων –αιτήσεων των αγροτών  και η κα ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ,  με την υποτιθέμενη  διόρθωση των λαθών της κας ΚΑΤΣΕΛΗ,  λειτούργησε ως πριγκίπισσα  μοιράζοντας λεφτά στους πρίγκιπες των φωτοβολταϊκών και πετώντας εκτός Αν Νόμου τους Πληβείους ,  ήρθατε Εσείς  με την   τελευταία σας απόφαση για την τιμολογιακή πολιτική στις Α.Π.Ε [Φωτοβολταϊκά , ιδιαίτερα τα οικιακά και τα μικρά]  και θάψατε κυριολεκτικά την μόνη αγορά της χώρας που είχε σοβαρές πιθανότητες να αναπτυχθεί ανταγωνιστικά και να δημιουργήσει υποδομές Νέας Οικονομίας στην χώρα.

Η απόφαση σας ,που φροντίσατε να δημοσιεύσετε Παρασκευή  4μμ ,όταν,  όσοι μπορούν πλέον, είχαν φύγει για ολιγοήμερες διακοπές  λόγω του Δεκαπενταύγουστου, δημιουργεί αυτόματα τα εξής μεγάλα προβλήματα και παράγει αμφιβολίες σοβαρές για τις προθέσεις σας και την επάρκεια αυτών που πήραν αυτή την απόφαση. Αναλυτικότερα.

1ον] Θέτει εκτός αγοράς   25.000-30.000 θέσεις  εργασίας   νέων ανθρώπων και ιδιαίτερα Νέων Επιστημόνων. Αυτό και μόνο θα αρκούσε για την άμεση έξοδό  σας από την Κυβέρνηση σε μια εποχή που η ανεργία των Νέων αγγίζει το 54% ,αλλά δεν κάνατε μόνο αυτό .

2^ον]Χιλιάδες  Οικογένειες των οποίων ο  εισοδηματικός προϋπολογισμός  βάλλεται από παντού τα   2 τελευταία χρόνια  με περικοπές και χαράτσια  ,προσέβλεπε  σε μια μακροχρόνια στήριξη του εισοδήματός των, μέσω   παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας από Φωτοβολταϊκά στην στέγη του . Σε όλους αυτούς  είπατε ,με την απόφασή σας,  να ξεχάσουν αυτόν τον προγραμματισμό τους, διότι    για Εσάς προηγούνται  οι λίγοι Μεγάλο-Επενδυτές  απέναντι στους οποίους  το Κράτος πρέπει να είναι φερέγγυο και να τους  διευκολύνει και όχι να συνδυάσει με διάχυση των αποτελεσμάτων της Αναπτυξιακής  πολιτικής του  σε όσο το δυνατόν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα,  ώστε να  στηριχτεί το αδύναμο πέπλο αντοχής και συνοχής που διαχέεται , με ιδιαίτερα σκληρούς Όρους,    στην κοινωνία  σήμερα.

3^ον] Είπατε  με την  απόφασή σας στον Έλληνα πολίτη,  που πληρώνει μέσω της ΔΕΗ  το τέλος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας,  ότι αυτός δεν δικαιούνται πλέον  των υπαρχόντων μέχρι σήμερα  προνομίων που  ο ίδιος πληρώνει  ,αλλά αυτά θα μεταβιβάζονται μόνο σε κάποιους με πολλά λεφτά  και αυτός [ο πολίτης]  θα  συνεχίσει απλώς  να πληρώνει.

4^ον]Λένε, οι άνευ ονόματος  Σύμβουλοί  σας  στο θέμα αυτό με παραπληροφόρηση στο τύπο,  ότι μειώθηκε το κόστος εξοπλισμού και εγκατάστασης  και για αυτό μειώσατε τις τιμές ,εξισώνοντας τις τιμές των οικιακών εγκαταστάσεων  με τις τιμές των εδαφικών και μεγαλυτέρων εγκαταστάσεων . Είναι άσχετοι η ψεύτες , διοτι  μια οικιακή εγκατάσταση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από ένα πάρκο και το κόστος της δεν έχει μειωθεί οσο ισχυρίζονται οι κριπτόμενοι και εξυπηρετούντες  κάποια συμφέροντα υποστηρικτές σας .Αν   θέλουν ας αποκτήσουν ενυπόγραφο δημόσιο λόγο και τότε ενώπιον της κοινωνίας θα πάρουν τις απαντήσεις τους .

Ενημερωτικά σας λεω ,επειδη ξέρω το θέμα καλύτερα από Εσάς και τους Συμβούλους σας ,ότι  ακόμη και εάν δεχτούμε ότι το κόστος ενός Πάρκου μπορει να φτάσει σήμερα  στο 1 με 1,3 ε/w  στα οικιακά ένα απλά αξιόπιστο σύστημα δεν μπορει να κατέβει από 1,9-2ε/w,  δεδομένου και του Φ.Π.Α που πληρώνουν τα οικιακά .Άρα η διαφορά κατασκευής  είναι της τάξεως του 50-70% . Πως λοιπόν εξισώνεται  η τιμή πώλησης ενός εδαφικού Πάρκου με ένα οικιακό? Ο μικρός  επενδυτής λοιπόν θα κάνει την επένδυση του με δυσμενέστερους  Όρους από τον μεγαλύτερο και αυτή η άποψη είναι πλέον για Βραβείο πολιτικού ΝΟΜΠΕΛ εάν υπήρχε ,ιδιαίτερα δε σε μια κοινωνία σαν την δική μας και αυτήν την περίοδο.

5^ον] Είπατε  ότι τα FAST TRACK  σχέδια δεν περιλαμβάνονται στις προβλέψεις της απόφασής σας  . Θα πρέπει να δικαιολογήσετε στον Έλληνα Οικογενειάρχη  γιατί  δεν περιλαμβάνονται  ? Πόσες θέσεις εργασίας  δημιούργησαν και θα δημιουργούσαν τα Οικιακά Φωτοβολταϊκά και πόσες θέσεις τα Φ/Πάρκα  μεγάλου σχεδιασμού  μέσω  FAST TRACK .Ούτε 1/10 δεν είναι . Τότε γιατί τα εξαιρείται ? Εξυπηρετείται κάτι και  κάποιους και εάν όχι  δώστε πειστικές απαντήσεις  στην κοινωνία .

6^ον]Είπατε ότι οδηγηθήκατε στην απόφαση σας διοτι κινδύνευε η αγορά ενέργειας με κατάρρευση  ,αφου πέραν των άλλων έφαγαν τα λεφτά της ΔΕΗ κάποιες εταιρίες [ENERGAκ.λ.π.] [Δελτίο Τύπου του Υπουργείου σας.]Δηλ. λέτε στους Έλληνες πολίτες Οικογενειάρχες ότι επειδη οι εταιρίες αυτές έφαγαν τα λεφτά της Δ.Ε.Η  θα πρέπει να πληρώσουν αυτοί την ζημιά και όχι αυτοί που άφησαν τις εταιρίες αυτές να φάνε τα λεφτά ..

Κύριε Παπαγεωργίου 

Εάν δεν είστε  σε διατεταγμένη υπηρεσία  αποδείξτε το .

Πάρτε πίσω την απόφαση σας και στηρίξτε τα μικρά επενδυτικά σχέδια των Ελλήνων πολιτών  τουλάχιστον. Αναφέρομαι στην εντελώς ειδική κατηγορία των Οικιακών Φωτοβολταϊκών και στα μικρά  προσωπικά πάρκα , διοτι η κρίση θα ξεπερασθεί μόνο εάν η κοινωνία αποκτήσει ξανά εμπιστοσύνη στο μέλλον της χώρας έστω και με επί μέρους  μικρές εκκινήσεις . Με τέτοιες αποφάσεις  δημιουργείται κλίμα  και  ψυχολογία πτώχευσης και πλήρους ανυποληψίας του Κράτους  στην κοινωνία  και αυτό  είναι πάντα ιστορικά  ο προθάλαμος και της τυπικής πτώχευσης .
Αυτές οι πολιτικές και απόψεις ήταν πάντοτε επικίνδυνες για την χώρα, τώρα καταντούν τραγικές  και μεταφέρουν τα χαρακτηριστικά τους και στον φέροντα τις απόψεις, δημιουργώντας και την ανάλογη σχέση του με την κοινωνία .

Τέτοιου είδους  [νοοτροπίας και περιεχομένου αποφάσεις ] δεν επηρεάζουν μόνο το επιμέρους [τα φωτοβολταϊκά ] αλλά και το όλον αποθαρρύνοντας κάθε διάθεση ενεργοποίησης επενδυτικών πρωτοβουλιών ,αφου το Κράτος είναι ενιαίο ,άρα και η ανυποληψία του θα επικρατήσει ως άποψη  για το σύνολο των σχέσεων μαζί του.

Δεν μπορει επίσης   να ισχυρίζεστε ότι  η ανερμάτιστη Διοίκηση  ενός μονοπαραγωγικού  και μονοπωλιακού  ενεργειακού γίγαντα όπως είναι η Δ.Ε.Η  υποστηρίζει ότι θα πέσει έξω λόγω των φωτοβολταϊκών και αντί να ψάξετε πως φαγώθηκαν και φαγώνονται τα λεφτά της,  κόβεται τις ταρίφες των μικροεπενδυτών  που βάζουν ένα Φ/βολταϊκό σύστημα στα σπίτια τους,  αντί να εξορθολογήσετε τις τεράστιες σπατάλες  και όχι μόνο,  που γίνονται στην παραγωγική και επιχειρησιακή λειτουργία της Δ.Ε.Η . Η λογική < πονάει κεφάλι ,κόβει κεφάλι >  είναι λογική κακής ποιότητας λογιστών και όχι Πολιτικών στελεχών που θέλουν να κυβερνήσουν την χώρα σε τόσο κρίσιμες στιγμές.

 Δεν μπορείτε να επικαλείσθε   γενικά επιχειρήματα περί κόστους Δικτύου , όταν  όλοι γνωρίζουμε ότι τα οικιακά Φωτοβολταϊκά  δεν έχουν  καθόλου κόστος   αποθήκευσης  και μεταφοράς ,  αφου   το σπιτι παραγωγός  ηλεκτροδοτεί το διπλανό του σπίτι [καταναλωτής] άμεσα μέσω του Δικτύου χαμηλής τάσης .

Δεν μπορείτε  να ενσωματώνεται στην λογική σας τα οικιακά Φ/βολταϊκά με τα μεγάλα Πάρκα,  διοτι  τα πρώτα δεν κοστίζουν τίποτα στην διαχείριση τους,  ενώ τα μεγάλα χρειάζονται  εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση των υποδομών της Δ.Ε.Η.

Δεν μπορείτε   να <τσουβαλιάζεται >  τα οικιακά με  τα μεγάλα Πάρκα , διοτι μέσω της ανάπτυξης  των  Οικιακών Φωτοβολταϊκών , ετοιμαζόταν  μια σειρά πρωτοβουλιών για τοπικές  μικρές παραγωγικές Βιοτεχνίες  στις περιφέρειες της Χώρας  από νέους επιστήμονες για την Βιοτεχνική παραγωγη  Φωτοβολταϊκών συστοιχιών . Εάν δεν σας λέει κάτι αυτό  διαβάστε την Οικονομική ιστορια της Φιλανδίας τα τελευταία 30 χρόνια για να δείτε πως η NOKIA από εταιρία  που παρήγαγε λάστιχα βρέθηκε στην κορυφή της  παγκόσμιας αγοράς  της κινητής τηλεφωνίας μέσα σε  μια δεκαετία , διαβάστε για την υποστήριξη της Ιταλικής Οικονομίας από τις Οικοπαραγωγές ανταλλακτικών ΦΙΑΤ τις δεκαετίες 70,80 90  η θυμηθείτε  την προσφορά των βιοτεχνιών συναρμολόγησης Τηλεοράσεων αλλά και άλλων Οικιακών συσκευών στην χώρα μας τις Δεκαετίες 70,80 .

Κύριε Παπαγεωργίου

Με αφορμή  την απόφαση σας ,θα μπορούσα να γράψω  διατριβή για την επάρκεια διακυβέρνησης της χώρας  από πρόσωπα που παρήχθησαν   από συγκεκριμένους κομματικούς μηχανισμούς  και υπήρξαν επαρκείς  μόνο για την υπηρέτηση αυτών των μηχανισμών και όχι της κοινωνίας .

Όμως δεν μπορώ να καταχραστώ τον χώρο αυτής της εφημερίδας που με φιλοξενεί γι΄'αυτό  σταματώ προς το παρόν εδώ   με  δυο  τελευταίες  επισημάνσεις  και  μια πρόταση.

Α]Ισχυρίζεστε ότι έχουμε πολύ Ήλιο στην χώρα μας και είναι και αυτό ένας λόγος για την μείωση των εγγυημένων τιμών , κάνοντας παραλληλισμούς με ανάλογες εγγυημένες τιμές στην Ευρώπη. Την Ευρώπη  κε. Παπαγεωργίου να την θυμάστε σε όλα και όχι επιλεκτικά ,διοτι η Ευρώπη έχει εδώ και χρόνια  δικές  της βιομηχανίες παραγωγής Φ/βολταϊκών συστοιχιών και η Γερμανία έχει εδώ και χρόνια τεράστιες αγορές  πυριτίου  και πολλά άλλα που δεν έχω χώρο να γράψω. Η Ευρώπη έχει άλλο φορολογικό καθεστώς,  άλλο κόστος  δανεισμού 3% ενώ οι μικροεπενδυτές εδώ δανείζονται με 7,8 και 10% ,η Ευρώπη έχει και πολλά άλλα [που δεν έχουμε εμείς ,όπως για παράδειγμα τις πιστοποιήσεις καλής κατασκευής και  λειτουργίας των Φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων που θα ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να φροντίσετε.]Αφήστε λοιπόν την Ευρώπη προς το παρόν και ας δούμε την χώρα μας

Β] Είναι γεγονός ότι οι προηγούμενοι από Εσάς έκαναν πολλά λάθη στον τομέα των Α.Π.Ε . Αγροτικά , γη υψηλής παραγωγικότητας , Αδειοδοτήσεις χωρίς απόλυτα διευκρινισμένο και καθαρό Νομικό πλαίσιο  ,ασυδοσία στο εμπόριο του Φωτοβολταϊκού εξοπλισμού χωρίς εχέγγυα των παρεχόμενων εγγυήσεων αφου έχουμε να κάνουμε με επενδύσεις 25ετιας κ.α.  Αγνόησαν επίσης την Τραπεζική συγκυρία της χώρας , με αποτέλεσμα αφενός να ευνοηθούν μόνο όσοι ήσαν εκλεκτοί των Τραπεζών αφ΄’ ετέρου να αναπτυχθεί  με χυδαίους Όρους ένα παραεμπόριο Αδειών  στην αγορά των Φ/βολταϊκών. Αντί  λοιπόν να φροντίσετε πριν και πρώτα από όλα τις παθογένειες αυτές της αγοράς ,πήγατε κατευθείαν στα εύκολα ,δηλ. στις εγγυημένες τιμές . Καταργήσατε τα πραγματικά προβλήματα αυτής της αγοράς με την μέθοδο της νέκρωσης .Άριστα .  

Κύριε Υπουργέ

Εάν θέλετε να κάνετε σοβαρή δουλειά στο θέμα υπάρχει ένας απλός τρόπος που και θα εξασφαλίζει την βιωσιμότητα του όλου συστήματος των Α.Π.Ε και θα στηρίξει την ανάπτυξη  της ανάλογης αγοράς .

Μπορείτε να νομοθετήσετε για την δημιουργία αστικών συνεταιρισμών παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας από Α.Π.Ε  στους όποιους θα γίνονται μέλη [ Οικιακοί παραγωγοί και μικροί Επενδυτές ] ώστε να μπορούν να ενταθούν σε επιδοτήσεις κονδυλίων του Ε.Σ.Π.Α [Αν.Νόμος , Εξοικονόμηση Ενέργειας κ.λ.π.] και τότε λόγω πραγματικού χαμηλότερου κόστους να πάρετε αποφάσεις αναπροσαρμογής των τιμών  πώλησης .

Εάν αποφύγετε όλα αυτά και αφήσετε την αγορά να κυλήσει μέσω της τελευταίας απόφασης σας ,τότε.

Τα λειτουργούντα πάρκα θα πωληθούν λόγω πραγματικής υψηλής απόδοσης κεφαλαίων  και νέες επενδύσεις στον χώρο θα γίνουν εάν γίνουν,  μόνο από αυτούς που θα μπορούν να κάνουν επενδύσεις μεγάλης κλίμακας .Άρα μιλάμε για άλλη χώρα και άλλη οικονομία ,διοτι η στην χώρα μας ραχοκοκαλιά ανάπτυξης ήταν είναι και θα είναι η μικρές και μεσαίες επενδύσεις και επιχειρήσεις .

Κύριε Παπαγεωργίου

Αλλάξτε την  απόφαση η παραιτηθείτε,   διοτι οι συνομήλικοι μας συγχωρήσαμε πολλά σε πολλούς φερόμενοι με επιείκεια ανοήτως ,

οι Νέοι σήμερα δεν επιτρέπεται να συγχωρούν τίποτα και κανένα ,εάν θέλουν να σώσουν το μέλλον τους .

                Ειλικρινά μη δικός σας , παρότι ψήφισα κόμμα  εκ των  στηριζόντων .

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ   

Υ.Γ Το κείμενο αναζητά υπογραφές υποστήριξης για να πετύχει το αίτημα που εκφράζει. Όποιος θέλει να το υπογράψει ας στείλει τα στοιχεία του .   

τα πετρελαια του ΚΑΤΑΚΟΛΟΥ και τα τρια κακα της μοιρας μας

ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΑ 3 ΚΑΚΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ.

Τα πετρέλαια του Κατάκολου είναι μια παλιά ιστορία για την Πόλη μας, γύρω από την οποία δημιουργήθηκαν κατά καιρούς και διάφοροι μύθοι μετά τις πρώτες ερευνητικές προσπάθειες στην ευρύτερη περιοχή . Όπως παλιά ιστορία είναι και οι ιστορίες του αεροδρομίου ( μια της Ανδραβίδας μια του Επιταλίου και τανάπαλιν) η ιστορία του εκσυγχρονισμού των τρένων, η ιστορία της Βιομηχανικής Ζώνης, η ιστορία της Πανεπιστημιακής σχολής, η ιστορία του νέου Εθνικού δρόμου, η αξιοποίηση του Καϊάφα, η δωδεκάμηνη τουριστική περίοδος για την Αρχ. Ολυμπία, οι νέες μορφές γεωργικών εκμεταλλεύσεων και σύγχρονες εφαρμογές επεξεργασίας των γεωργικών προϊόντων και τόσα άλλα .

Ιστορίες 40-50 και 60 χρόνων.

Σε αυτές τις ιστορίες προσθέστε την μετατροπή του Κατάκολου σε εμπορικό λιμάνι με γερανούς (προσφορά Λάτση) τέλη της δεκαετίας του 1970 που δεν έγινε ποτέ, τα σχέδια μετατροπής των δημοσίων παραλιακών εκτάσεων σε Ελληνική Ριβιέρα [δείτε τα χάλια μας ], η τουριστική αξιοποίηση των διάσπαρτων ιαματικών πηγών της Ηλείας (Χειμαδιό, Κουνουπέλι, Κυλλήνη κ.λπ.)  ο χειμερινός τουρισμός (δάσος Φολόης, Δίβρης, κ.λπ.) και θα καταλάβετε γιατί τούτος ο «ευλογημένος»  δήθεν τόπος πάει συνεχώς κατά διαόλου και θα βολοδέρνει συνεχώς ανάμεσα σε εξαγγελίες προόδου και πραγματικότητες καθυστέρησης .

Αν επιμένετε ακόμη να μην καταλαβαίνεται ,τότε καλό είναι να συμφωνήσουμε ότι ανεπαρκείς για τον τόπο και επαρκείς για τον εαυτόν τους τον  κυβέρνησαν, διαχειριζόμενοι τον ασύνταχτο, κατά Γκράμσι,  κοινό νου με τον μόνο τρόπο που τους βόλευε. Την ύπνωση. 

Ας ελπίσουμε ότι τούτη τη φορά με αφορμή τα Πετρέλαια του Κατακόλου δεν θα γίνουν πάλι έτσι τα πράγματα . Ας εξηγηθούμε όμως.

1.      Τα πετρέλαια του Κατάκολου είναι με μη αισιόδοξους υπολογισμούς [10.000.000βαρελια]  μια επένδυση 15ετιας με μέσο όρο τουλάχιστον 50 θέσεις άμεσης εργασίας και είναι δυο σταδίων .Πρώτο στάδιο η άντληση των υπαρχόντων Πετρελαίων και δεύτερο στάδιο η άντληση του υπάρχοντος Φυσικού αερίου.

2.      Τα Πετρέλαια και το Φυσικό αέριο   μπορούν να αντληθούν με σύστημα που θα είναι 95% κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και της Γής. Άρα καμιά επίδραση στο οπτικό και αξιοποιήσιμο τουριστικά περιβάλλον δεν θα προκληθεί. Η αποθείωση δε των παραγομένων Υδρογονανθράκων μπορει να γίνεται παράλληλα με την άντληση ,ώστε να μην υπάρχει περίπτωση  επιβάρυνσης του περιβάλλοντος χώρου από δυσάρεστες οσμές.

3.      Οι χώροι προσωρινής  αποθήκευσης δεν θα υπερβαίνουν τις ποσότητες των 5.000 t  και δεν θα είναι μεγαλύτεροι από τις εγκαταστάσεις του Βιολογικού καθαρισμού.

4.      Τα συστήματα ασφαλείας αυτών των εγκαταστάσεων  είναι πλέον τόσο προηγμένα και , εάν δεν υπάρξει μειωμένη φροντίδα από το κράτος, δεν υπάρχει περίπτωση κινδύνου ή εάν υπάρχει είναι τόσο μικρή που δεν μπορεί να αποτελέσει αιτία να χαθεί η δυνατότητα παραγωγής αυτού του πλούτου για τον τόπο και την Χώρα.

5.      Επειδή από τις εφημερίδες πληροφορήθηκα το Νορβηγικό ενδιαφέρον για τις έρευνες ,ας ψάξει κάποιος να δει τι προδιαγραφές έχει βάλει η Νορβηγία στην άντληση των δικών της πετρελαίων και θα καταλάβει τι εννοώ παραπάνω.

6.      Η λογική δεν θέλουμε τίποτα στον τόπο μας, παρά μόνο λεφτά από το κράτος ( που δεν είχε και δεν έχει) τέλειωσε.

7.      Άλλο η ιδιαίτερη προσοχή που χρειάζονται όλες οι επενδύσεις και άλλο η άρνηση της ανάπτυξης  που βολεύει κάποιους ανεπαρκείς και βολεμένους και θάβει μονίμως το μέλλον του τόπου.

Πέραν όλων των παραπάνω θέλω να επισημάνω τα εξής χωρίς να είμαι αισιόδοξος  ότι θα πάρω απαντήσεις:

·         Η έρευνα και η άντληση πετρελαίου θα δημιουργήσει δεκάδες  θέσεις νέων Επιστημόνων κατά συντριπτική πλειοψηφία από την Ηλεία. Όποιος διαφωνεί να βγει στους νέους επιστήμονες της περιοχής και να  πει ότι θα μείνετε άνεργοι διότι εγώ δεν θέλω να βγουν τα πετρέλαια στο Κατάκολο γιατί έχω την βίλλα μου ή τα χωράφια μου.

·         Η προσφορά τους στο σύνολο της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο σε κάποια καταστήματα, θα είναι πάνω από  300.000€ το μήνα μέσω των μισθών των εργαζομένων και των δαπανών λειτουργίας και διαβίωσης. Όποιος παίρνει την ευθύνη να στερήσει από την χειμαζόμενη τοπική αγορά αυτά τα χρήματα, ας βγει καθαρά να το πει και όχι με δήθεν επιφυλάξεις και ευαισθησίες.

Τέλος πολλές ευαισθησίες τοπικών παραγόντων τις θεωρώ υποκριτικές για τους εξής λόγους:

1.      Τόσα χρόνια τα Ελαιοτριβικά απόβλητα πολλαπλασιάζουν τους καρκίνους της περιοχής και κάποιοι ψηφοθηρικά δεν κάνουν τίποτα για το πρόβλημα. Τα πετρέλαια τους πείραξαν?

2.      Τόσα χρόνια δεν μπορούν να λύσουν τα πρόβλημα των στερεών αποβλήτων και οι εξ’αυτών  παραγόμενες διοξίνες  επιταχύνουν την αύξηση των καρκινογενέσεων  στην περιοχή. Τα πετρέλαια τους πείραξαν?

3.      Οι ίδιοι «ευαίσθητοι» ονόμασαν αποκατάσταση ΧΑΔΑ το θάψιμο των εκατοντάδων χιλιάδων τόνων πλαστικών μέσα από το θάψιμο των αστικών απορριμμάτων –σκουπιδιών. .

Έχουν αυτοί οι  «ευαίσθητοι» ενημερώσει μέχρι σήμερα την Ηλειακή κοινωνία ότι η αποδόμηση του πλαστικού κρατάει 100 χρόνια και κατά τη διάρκεια αυτών των ετών θα μολύνεται συνεχώς ο υδροφόρος ορίζοντας και η καλλιεργήσιμη γη από τις ουσίες που περιέχει το πλαστικό?

Τα πετρέλαια θα μας πειράξουν που δεν έχουν και απόβλητα ,τοπικώς αποθηκευόμενα ?

Τα οφέλη από την άντληση του πετρελαίου του Κατάκολου θα είναι πολλά και ποικίλα, οι δε κίνδυνοι ελάχιστοι έως και αμελητέοι. Ας αφήσουμε τις υποκρισίες στην άκρη και με ευθύνη του Δήμου να δημιουργηθεί ένα Συμβούλιο Ανάπτυξης το οποίο θα διαπραγματευθεί το θέμα με τους αρμόδιους φορείς, όχι για να μην γίνει το έργο αλλά για να επιτύχει μέσω αυτού το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη για την περιοχή. Το Συμβούλιο αυτό το προτείνω χρόνια τώρα και για άλλες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που χρειάζονται στην περιοχή αλλά το ιερατείο της καθυστέρησης μονίμως το αγνοεί, φοβούμενο μη χάσει τα κεκτημένα.

Τέλος, επειδή είμαι γέρος πια και δεκάδες χρόνια πολίτης,  υποψιάζομαι ότι κάποιες αντιρρήσεις εκφράζονται για διεκδίκηση βάθρου διαπραγμάτευσης θέσεων εργασίας. Οι κύριοι αυτοί(παράγοντες υποστήριξης και ανάπτυξης ενός χυδαίου λαϊκισμού) πρέπει να μάθουν ότι τα αφροδισιακά νοσήματα των stage πέρασαν και η δημοκρατία του δικαιώματος στην εργασία χωρίς ευτελισμό της αξιοπρέπειας των νέων και των γονέων τους,  είναι πρώτο αίτημα  στις επερχόμενες κινητοποιήσεις των «απελπισμένων» και όχι των «αγανακτισμένων» Με τους «αγανακτισμένους» την έβγαλαν καθαρή με τους «απελπισμένους» δεν θα την βγάλουν.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

Τα βαπορακια του συστηματος

ΤΑ ΒΑΠΟΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Όταν ο Ράμμος έγραφε για τα «βαποράκια του συστήματος» στην «Ηδονή της διαφθοράς»,  προσδιόριζε σε μακροκοινωνικό επίπεδο την συνομοταξία των μη «εκτεθειμένων» αλλά λάθρα διαβιούντων  στα κοινά και τον <Δήμο> , ασφαλών  πυλώνων του συστήματος.

Όπως είναι γνωστό  κάθε κοινωνικό και πολιτικό σύστημα για να υπάρξει χρειάζεται δέσμη πυλώνων στήριξης   ,ορατών και αοράτων .

Χρειάζεται θεωρητικούς οπαδούς, συμφεροντολογικά ενσωματωμένους υποστηρικτές και συστημικούς (κρατικούς) ιδεολογικούς μηχανισμούς (Κ.Ι.Μ). Πάνω από όλα όμως, χρειάζεται τα «βαποράκια του» ως θύλακες μιας « ασφαλούς αμφισβήτησης» του,  ώστε να μην κινδυνεύει επί της ουσίας και από πουθενά.

Βαποράκια τους συστήματος είναι οι τύποι εκείνοι που «αμφισβητούν»  το σύστημα, ενώ το σύνολο της ζωής τους  είναι σε πλήρη ασφάλεια εντός συστήματος. Δεν εννοώ τους δημόσιους υπαλλήλους . Η ασφάλεια του συστήματος προσφέρεται πολλαπλώς και ποικίλως τα τελευταία 30 χρόνια σε πολλούς .

Πως γίνεται όμως   το σύστημα να  υπηρετείται και υπηρετεί τέτοιους τύπους και εσένα που ζητάς κάποιες μεταρρυθμίσεις, κάποια ισονομία, λίγη περισσότερη δικαιοσύνη, λιγότερες αναπηρίες στη δημοκρατία να σε έχει στην «απέξω»?

Γινεται  ,διοτι η αμφισβητηση η δική σου είναι ειλικρινής  και διεκδικεί ποσοτική αλλαγή των δεδομένων σε πραγματική βάση[μεταρρυθμίσεις]  ,ενώ η αμφισβήτηση η δική τους λειτουργεί  όπως η βαλβίδα της χύτρας . Όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία  ανοίγει εκτονωτικά  της  υπερβολής του βρασμού και το μαγείρεμα συνεχίζεται κανονικά .

Τα «βαποράκια» του συστήματος, «εθισμένα» από επιλογή τους στο σύστημα, υπάρχουν μέσω αυτού βρίζοντας το, όπως το «βαποράκι» των ναρκωτικών (αυτός ίσως έχει και δίκιο) που ενώ προσεγγίζει πελάτες για λογαριασμό του, βρίζει τον «έμπορο».

Αυτοί οι τύποι είναι δίπλα μας και δεν νιώθουν καμία ενοχή και για τίποτα .

Για αυτούς φταίνε πάντα οι άλλοι. Αυτοί είναι οι αδικημένοι ακόμη και εάν είναι μετριότητες που τις χρύσωσε το σύστημα και είναι αυτοί που αντιστέκονται στις φωτογραφίες, ενώ το βράδυ ξαπλώνουν στην κρεβατοκάμαρα του συστήματος με πολλαπλές δικλίδες ασφαλείας. Αυτοί «βαπορίζουν» (συγνώμη για το νεολογισμό) το ναρκωτικό της εικονικής ευδαιμονίας και επιτυχίας τόσα χρόνια , αυτοί «βαπορίζουν» και τώρα την αγανάκτηση για το αποτέλεσμα πολιτικών, που στην ουσία δεν αμφισβήτησαν ποτέ, τουναντίον δε ευνοήθηκαν από αυτές πολλαπλώς και ποικίλως.

Αυτοί ως παγίδα ύφους «μπλαζέ» και δήθεν «καθαρότητας στάσης» απέναντι στα πράγματα είναι πιο επικίνδυνοι από τον «εφοριακό» λαμόγιο.

Είναι δε πιο επικίνδυνοι διότι τον «εφοριακό λαμόγιο» τον πιάνουν και καμιά φορά, αυτούς όχι μόνο δεν τους πιάνουν  (δεν υπάρχει αδίκημα ιδεολογικής λαμογιάς δυστυχώς) αλλά πιάνουν πάντα αυτοί  όλες τις καρέκλες για να μας διδάξουν ηθική, πολιτική, εντιμότητα με τρόπους και   περιεχόμενο,  που κατά βάθος βολεύει μόνο αυτούς και τους συμμάχους τους και ποτέ την κοινωνία.

Εάν δεν τελειώσουμε με αυτούς τους τύπους, δεν θα τελειώσει η κρίση ποτέ.

 Αυτοί οι τύποι που περιγράφω δεν είναι ανύπαρκτοι. Είναι κάτι «τυπάκια» πολιτικοί αμφισβητίες , είναι κάτι «τυπάκια» δημόσιοι υπάλληλοι αμφισβητίες , κάτι «τυπάκια» δικαστές μιας ανύπαρκτης και  ιδιαίτερα προσωπικής  δικαιοσύνης, κάτι «τυπάκια» δημοσιογράφοι που μάχονται για την ελευθερία της τσέπης τους, κάτι άλλα «τυπάκια» άνευ παραγωγικής ιδιότητος αλλά με πολυτελές αυτοκίνητο και σπιτι..

Αυτά τα «τυπάκια» είναι παντού, δυστυχώς και πάντα. Έχουν την δύναμη να ακυρώνουν την ουσία της αμφισβήτησης μέσα από την αμφισβήτηση, έχουν την δυνατότητα να είναι εισαγγελείς  της κοινωνίας σαν να είναι  εκτός προβλήματος,  ενώ είναι στη καρδιά των αιτιών του προβλήματος,   έχουν το δικαίωμα να αρνούνται την χρήση τους λεκτικά ενώ στην πραγματικότητα έχουν μόνο αξια χρήσης  για το σύστημα.

Είναι «επικίνδυνα τυπάκια» που σε όλη τους τη ζωή ήθελαν να γίνουν κάτι για αυτούς στην κοινωνία  και όχι να κάνουν κάτι για την κοινωνία.

Αυτά τα τυπάκια της ψελιζόμενης άποψης του «ναι μεν αλλά»,  πρέπει να μπουν στην άκρη της κοινωνίας με διαπολιτικές και διαπροσωπικές συμμαχίες αποδεδειγμένα  χρησίμων και αποτελεσματικών  για τον τόπο  πολιτών και αυτή η συμμαχία πρέπει να δημιουργηθεί και να ενεργοποιηθεί άμεσα  και πρώτα- πρώτα στην Πόλη μας .

 Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την χώρα μας , μπορούμε όμως να αλλάξουμε την Πόλη μας

 Ας προσέξουμε όμως ιδιαίτερα αυτή την περίοδο τους Ανθενωτικούς , διότι οι «ανθενωτικοί» άνοιξαν την κερκόπορτα της Πόλης,  βγάζοντας ταυτόχρονα πύρινους λόγους περί Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. (τότε αυτά ήταν το σύστημα)

Αυτά τα «τυπάκια» με τα επιμελώς κρυπτόμενα «Ναπολεόντεια και Ναρκισσιστικά σύνδρομα»,  βρέθηκαν στις  πρώτες θέσεις των σαλονιών του τρένου  της επίκαιρης ιστορίας τα τελευταία 30 χρόνια,   λόγω κάποιων πολιτικών συγκυριών   και τώρα θέλουν να μας πείσουν ότι το άξιζαν κιόλας.

Αυτά τα «τυπάκια» καιρός είναι να κατέβουν και εάν δεν κατέβουν, κατεβάστε τους.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

Η ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Τα τελευταία 30 χρόνια, το φαινόμενο των «εξαρτημένων  ανακλαστικών» και της  «αγελαίας συμπεριφοράς» που διέπει την συμπεριφορά των  μαζών ιστορικά, ισχυροποιήθηκε στην ελληνική κοινωνία, ως εύκολο αποτέλεσμα ενός «εικονικού ευδαιμονισμού».
Δεν ίσχυε παλαιότερα? Ίσχυε , αλλά ελπίζαμε ότι η άνοδος του μορφωτικού και βιοτικού επιπέδου  θα απελευθέρωνε την σκέψη ,από την απλή ανάκλαση μιας ψευδαίσθησης
Αφού περνάμε καλά, αυτό σημαίνει ότι είναι σωστά αυτά που λένε οι πολιτικοί, άρα λένε αλήθειες. Αυτός ό δρόμος σκέψης είναι «εξηρτημένο ανακλαστικό» δεν είναι σκέψη, πολλώ δε μάλλον δεν ήταν κριτική σκέψη, που αποτελεί βασική προϋπόθεση της ορθής πολιτικής συμπεριφοράς. Δεν ήταν σκέψη, διότι απλώς μετέτρεπε την επιφάνεια σε αλήθεια πραγματικότητας. Ένα σύννεφο δεν είναι πάντα ένα σύννεφο βροχής, μπορεί να είναι και ένα σύννεφο καπνού που κρύβει μια φωτιά.
Έτσι φτάσαμε ως εδώ, στις ευκολίες.
Αντικαταστήσαμε το μύθο ενός λαϊκού τραγουδιού  με τραγούδια συνθημάτων. Αντικαταστήσαμε το ταλέντο ενός ζωγράφου ή ενός γραφίστα με ένα πρόγραμμα στο κομπιούτερ.
Αντικαταστήσαμε τον οικογενειακό διάλογο με την τηλεόραση.
Αντικαταστήσαμε την φροντίδα του γονέα με τα χρήματα του φροντιστηρίου.
Αντικαταστήσαμε την αξιοκρατική επαγγελματική διάρθρωση της παραγωγικής κοινωνίας, με το όλοι μπορούν να γίνουν όλα στο όνομα « παιδεία για όλους»
Παιδεία για όλους η  δυνατότητα «παιδείας για όλους»?
Ο  πληθωρισμός  επαγγελματικών σχολών μετέθετε  κάποια ποσοστά ανεργίας μερικά χρόνια μετά και εξαγόραζε   την ψήφο ψυχοκαταναγκαστικών γονέων  μέσω σπουδών των παιδιών τους χωρίς προοπτική.
Αντικαταστήσαμε την Μελίνα  με αστέρες 10 λεπτών  και τον Καζαντζίδη με τον Ρουβά.(με η χωρίς φούστα)
Αντικαταστήσαμε τους φιλάθλους με συμμορίες οπαδών.
Αντικαταστήσαμε την σχέση με την γή, με την σχέση Αγρότης-αλλοδαπός-επιδότηση.
Αντικαταστήσαμε την σχέση Θεού- Ανθρώπου με τον θρησκευτικό τουρισμό και το Θρησκευτικό εμπόριο.
Αντικαταστήσαμε τον έρωτα ενός ανθισμένου κήπου με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Αντικαταστήσαμε  την αναγκαιότητα ενός διαρκούς και υπεύθυνου συνδικαλισμού με τον κρατικό συνδικαλισμό, όχι ως διορισμένο από το κράτος, αλλά διορίζοντας στο κράτος.
Όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά «ων ουκ έστι αριθμός» αντικατέστησαν την αλήθεια με το ψέμα κάθε ιστορικής επικαιρότητας και ενώ το πλοίο έμπαζε από παντού(ναρκωτικά, παιδεία, φοροδιαφυγή, εξοπλιστικά, τοπικοί παραγοντισμοί και πλουτισμοί, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματικότητα, απέραντη  διάχυτη βλακεία και μετριότητα κ.α.) η κοινωνία με το «καμπριολέ» κοίταζε τη γυναίκα του γείτονα, διότι, αφού απέκτησε «καμπριολέ» , θεωρούσε ότι είχε πλέον δικαιώματα και στη διπλανή κρεβατοκάμαρα, χωρίς βέβαια να υποψιάζεται ότι πιθανόν είχε χάσει τα δικαιώματα και στη δική του κρεβατοκάμαρα.
Η εικονικότητα μπορεί να αποδώσει μέσα από την παραμόρφωση και την έλλειψη μόρφωσης, εικόνες θεού ακόμη και σε κάποιον  ολοσχερώς ελλειπή.
Έτσι γεννήθηκαν οι «κύριοι ΤΙΠΟΤΑ» οι οποίοι διαφέντευαν την καθημερινότητα μας και αποτέλεσαν μοντέλο ζωής και Life-style για τους πολλούς.
Τώρα όμως?
Το Τίποτα δεν μετράει πλέον, διότι το τείχος του καθρέπτη έπεσε και όλοι ξαφνικά είδαν ότι ο Βασιλιάς είναι γυμνός.
Είναι φυσιολογικό οι πολλοί να θέλουν να ξαναζήσουν στο ψέμα, στην θαλπωρή της εικονικότητας και όπου βγάλει. Εξ άλλου η ζωή είναι μικρή γιατί να το ψάχνουμε το θέμα. Έλα όμως που πλέον δεν υπάρχουν μηχανήματα (λεφτά) για την δημιουργία εικονικών στούντιο ζωής!
Έλα όμως που το ψέμα το πληρώνει αυτός που το ανέχθηκε και όχι αυτός που το δημιούργησε.
 Έλα όμως που για να δούμε την αλήθεια πρέπει επιτέλους να σκεφτούμε με δεδομένα και όχι με συνθήματα και υποσχέσεις.
Το απαγορευμένο αγαθό των τελευταίων 30 ετών, δηλαδή η σκέψη, γίνεται πλέον αγαθό επιβίωσης και αυτό είναι το μεγάλο «ΣΟΚ» που πρέπει να γίνει δόγμα ,λέγοντας  όχι στο <δόγμα του ΣΟΚ>.
Σκέφτομαι και μετά ψηφίζω, όχι πρώτα ψηφίζω και μετά σκέφτομαι. Η εικονική σκέψη της κοινωνίας πρέπει να δώσει την θέση της σε μια κοινωνία της σκέψης.
Δύσκολο, επώδυνο, αλλά αναγκαίο για την επιβίωση της χώρας μας.
Την ευθύνη της χώρας πρέπει πρώτα να την αναλάβουμε με την αναλυτική και κριτική σκέψη μας και μετά με την ψήφο μας.
Η Κυριακή είναι ένα πρώτο βήμα.


Δεν είναι εύκολο, διότι εάν είναι εύκολο θα είναι και πάλι λάθος.
Την Κυριακή, ας κάνουμε μια αρχή μετατροπής της εικονικότητας σε πραγματικότητα.
 Ας ψηφίσουμε αυτούς που έστω την τελευταία στιγμή, έστω και από ανάγκη άρχισαν να λένε την αλήθεια για το σύνολο του προβλήματος .
Με διάθεση κριτική και απόφαση να τα αλλάξουμε όλα, ας ξεκινήσουμε από την πρώτη απαίτηση.
Από εδώ και πέρα μόνο αλήθειες στην πολιτική αλλά και μεταξύ μας.
Κάθε άλλος δρόμος όχι μόνο δεν θα καλυτερέψει το μέλλον μας έστω και εικονικά αλλά θα μηδενίσει εντελώς και τις ελάχιστες εναπομένουσες προοπτικές βελτίωσης του μέλλοντος των παιδιών μας.

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ

ΠΥΡΓΟΣ 17/5/2012

Το Σοσιαλδημοκρατικό ρεύμα στη χώρα μας,  που μέχρι σήμερα φιλοδοξούσε να εκφράσει το ΠΑΣΟΚ, κινδυνεύει να χαθεί ως ρεύμα ιδεολογίας και οργάνωσης της κοινωνίας κα της πολιτικής για τους εξής λόγους:
• Διότι σε κάθε κρίση ενισχύονται παραδοσιακά  τα άκρα λόγω των μη ΛΟΓΙΚΏΝ  αντιδράσεων πανικοβαλλόμενων μαζών ,όπου κάνουν σπέκουλα διάφοροι τυχοδιώκτες  κινητοποιώντας τα χαμηλότερα ένστικτα τους  
• Διότι το ΠΑΣΟΚ, όπως έχω αναλύσει σε άλλα κείμενα μου, εκφύλισε αυτό το ρεύμα στη πράξη,  δημιουργώντας στελέχη -βδέλλες ενός κρατικού συστήματος, συνδικαλιστές, εκπληστηριαστές διεκδικήσεων, και Τοπικής αυτοδιοίκηση  χωρίς πρόταση ανάπτυξης και με μεγάλα πεδία διαφθοράς, όπως έχουν αποδείξει μέχρι σήμερα πολλαπλές έρευνες αλλά και η καθημερινή λειτουργία τους είτε σε πρώτο βαθμό είτε σε δεύτερο.
Άρα, ο μόνος δρόμος για το παρόν και το μέλλον, είναι η επανίδρυση του σοσιαλδημοκρατικού ρεύματος στη χώρα, σε πραγματικά  μηδενική βάση με μόνη προϋπόθεση τον Πρόεδρο του κινήματος.
Αυτό δεν πρέπει να διακηρύσσεται αλλά και να γίνει άμεσα πράξη.
Πράξη 1η
Κατάργηση των οργάνων σε περιφερειακό επίπεδο και άμεση αντικατάσταση του ς από επιτροπές ανασυγκρότησης και εκλογών σ τις οποίες θα μπουν κατά 80% άνθρωποι που μέχρι σήμερα δεν είχαν καμιά καρέκλα πολιτικού προσωπικού.
Πράξη 2η
Δημόσιες δηλώσεις στήριξης όλων των εκλεγμένων με χρίσμα ΠΑΣΟΚ  σε  Τοπική Αυτοδιοίκηση υπέρ του ΠΑΣΟΚ.
 Όσοι δεν το κάνουν να διαγράφονται άμεσα.
 Θυμίζω ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου  δεν είχε ανοδική πορεία εγγράφοντας αλλά διαγράφοντας.
Πράξη 3η
Άνοιγμα πραγματικών ιδεολογικών και πολιτικών διαλόγων μέσα στο κίνημα και το κόμμα ,που θα οδηγήσουν  σε μια νέα διακήρυξη θέσεων και αρχών μέσω της  ανάλυσης της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας αλλά και της Ευρωπαϊκής
Πράξη 4η
Συγκρότηση τοπικών κλιμακίων από παλιά και  νέα πρόσωπα σε κάθε περιφέρεια για περιοδείες σε χωριά και χώρους δουλειάς.
Όποιος φοβάται ή κρύβεται τώρα, δείχνει και τι είδους πολίτες μετέτρεψε «εν μία νυκτί» σε παράγοντες της κοινωνίας ,της πολιτικής και της οικονομίας το ΠΑΣΟΚ
Πράξη 5η
Θα μιλήσουμε για το τώρα αλλά και το μέλλον σε σταθερή τροχιά ηθικής και πολιτικής.
Ο πολιτικός λόγος θα είναι ουσιαστικά αυτοκριτικός [ όχι υποκριτικός]για τα προηγούμενα  Χρόνια αλλά και υποστηρικτικός  για την ευθύνη με την οποία ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ,  αντιμετώπισε την κατάσταση στη Χώρα , αφού το εύκολο και κερδοφόρο για αυτόν ήταν να καθίσει στην άκρη και να εκμεταλλευτεί τις καταστάσεις.
Είχε και τις αιτίες και τις δικαιολογίες για κάτι τέτοιο αλλά δεν το έκανε.

Τέλος τονίζω:
1. Εάν ψάχνουμε αυτούς που φύγανε θα χαθούν όλοι οι εν δυνάμει νέοι υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ,οι οποίοι,  χωρίς να παραγνωρίζουν το βεβαρημένο παρελθόν του ΠΑΣΟΚ , ελπίζουν στην προσωπικότητα του νέου Προέδρου και την στάση ευθύνης του απέναντι στην χώρα και θέλουν μαζί του να κάνουν μια νέα αρχή.
Οι αλλοι  θα πάνε η Τσιπρα η Σαμαρά.
Εάν χάσουμε και αυτούς  τότε το ΠΑΣΟΚ τελείωσε για πάντα ,αφου ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ  ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΕΙΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΞΑΝΑ.
2. Τα περιφερειακά στελέχη στην συντριπτική  πλειοψηφία τους,  δεν ενδιαφέρονται για το ΠΑΣΟΚ αλλά για τους εαυτούς τους .
3. Απόδειξη αυτού ήταν κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα στις συγκεντρώσεις των Βουλευτών μαζεύονταν 300- 500 άτομα κατά μέσο όρο και στις κομματικές ποτέ πάνω από 50. Αυτό λέει πολλά.
4. Τελειώστε με όλους αυτούς  η  θα τελειώσετε με όλους όσους  ανιδιοτελώς, υπηρετώντας την ιδεολογία τους και τις απόψεις τους  είναι στην ιδιώτευση λόγω ειδικών αποκλεισμών .

           ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η σχέση της Αριστεράς με την Εξουσία και της Εξουσίας με την Αριστερά, από τα χρόνια της νομιμότητας και μετά, ήταν πάντα σχέση αγάπης, πάθους και μίσους. Η Εξουσία έβλεπε πάντα την Αριστερά ως την δύναμη εκείνη που θα της άλλαζε το περιεχόμενο και θα την αφυδάτωνε από τις δυνάμεις της άρα θα την πρόδιδε.
Η  Αριστερά δε, αντιμετώπιζε πάντα την Εξουσία, είτε ως πραγματικότητα είτε ως προοπτική, ως κάτι που θα την ‘’λέρωνε’’ ή θα την ακύρωνε και από  δύναμη Ηθικής, Δημοκρατίας και Προόδου,  θα την μετέτρεπε σε δύναμη καταπίεσης και προδοσίας των λαϊκών συμφερόντων.
Οι πολλαπλές εκφράσεις της Αριστεράς, στην νόμιμη μεταχουντική της ιστορία, απέφευγαν να καταθέτουν μία πρόταση εξουσίας άμεσης και υλοποιήσιμης, όλες δε οι αναφορές των ντοκουμέντων  της στην Εξουσία,  ήταν απλώς αναλυτικό-κριτικές ή παρέπεμπαν σε ένα απώτερο μέλλον και υπό προϋποθέσεις προηγούμενων κοινωνικών μεταλλαγών.
Φωτεινή μικρή εξαίρεση αποτέλεσαν τα ντοκουμέντα του Ιδρυτικού συνεδρίου της Ελληνικής Αριστεράς (Ε.Α.Ρ.) του 1985-86 στα οποία για πρώτη φορά έμπαινε ο στρατηγικός στόχος μιας Αριστεράς της ‘’Αμφισβήτησης και της εξουσίας’’ χάρη στην ουσιαστική συμβολή και πίεση δυο μεγάλων προσωπικοτήτων του χώρου που χάθηκαν πρόωρα, του Γρηγόρη Γιάνναρου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη.
Δυστυχώς αυτό το ρεύμα δεν κατεγράφη ποτέ εκλογικά μέσα στην Ελληνική κοινωνία,  διότι βιαστήκαμε όσοι συμμετείχαμε τότε σε αυτό, να περάσουμε γρήγορα στη δημιουργία του  ‘’Συνασπισμού’’ ως το νέο μπλοκ εξουσίας μιας μεγάλης Αριστεράς με τα γνωστά αποτελέσματα.
Σε εκείνα τα ντοκουμέντα και τις πολιτικές προτάσεις διαχείρισης και εξουσίας του τόπου, μπορεί να βρει,  ο οποιοσδήποτε,  μεγάλες αλήθειες που αγνοήθηκαν  στην πορεία και δικαιώνονται απόλυτα σήμερα,  ως ελλείψεις και παθογένειες του συστήματος που οδήγησε την χώρα στην μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της,  εκτός των πολεμικών περιόδων.
Η αναγκαιότητα της ‘’καθημερινής διεύρυνσης της Δημοκρατίας στην Οικονομία’’ του Γρηγόρη Γιάνναρου, και η  αναγκαιότητα μιας ‘’Ακριβής Αειφόρου Ανάπτυξης’’ του Μιχάλη Παπαγιαννάκη οδήγησαν  τότε στην κεντρική πολιτική πλατφόρμα του    ‘’Αριστερού Δημοκρατικού Εκσυγχρονισμού’’ ως μοναδικού στρατηγικού στόχου μιας νέας μορφής εξουσίας για την χώρα.
Αμφιβάλλει κανείς καλοπροαίρετος σήμερα,   ότι η επιζητούμενη πλέον πραγματική και συνεχής [αειφόρος ]Ανάπτυξη που χρειάζεται ο τόπος,  περνάει μέσα από ουσιαστικοποίηση της Δημοκρατίας στην Οικονομία  και την πρόσβαση της κοινωνίας στην διαδικασία λήψης των αποφάσεων ?
Αν υπήρχε πραγματική Δημοκρατία Οικονομία ,θα  χανόντουσαν τόσα χρήματα στα εξοπλιστικά και στις μίζες των τομέων Υγείας ?
Αν η κοινωνία  συμμετείχε στον έλεγχο θα υπήρχε η έλλειψη φορολογικής συνείδησης που υπάρχει σήμερα η η τεράστια φοροδιαφυγή,  η οποία σημειωτέον δεν αφορά μόνο τους πλούσιους αλλά αφορά μια μεγάλη πλειοψηφική  μερίδα  του Ελληνικού λαού?

Το ΠΑΣΟΚ του κου ΣΗΜΙΤΗ  κράτησε τον εκσυγχρονισμό και ξέχασε το Αριστερός και το Δημοκρατικός με αποτέλεσμα ο εκσυγχρονισμός να γίνει υπέρ των λαμογιών του Χρηματιστηρίου ,των Τραπεζών ,των ΜΜΕ και η κοινωνία να τεθεί σε πολιτική αγρανάπαυση που ίσως εικονικά την βόλεψε κιόλας.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά σήμερα;
 Σήμερα περισσότερο από ποτέ η Αριστερά οφείλει να προτείνει και να αναλάβει ευθύνες διαχείρισης εξουσίας. Δεν μπορεί να καταγγέλλει και να κρύβεται. Οφείλει να ζητήσει από την κοινωνία άμεση εντολή εξουσίας.

. Η Αριστερά φοβόταν πάντα τον εαυτό της γι’ αυτό και φοβόταν πάντα την εξουσία ως πολιτική της προοπτική.
Φοβόταν την πιθανότητα να καλεσθεί να υλοποιήσει ότι ευαγγελιζόταν και αρκείτο  σε όρους ύπαρξης ως πολιτική δύναμη διαμαρτυρίας. Αυτή η συλλογική ανασφάλεια, οδήγησε την Αριστερά στην απόρριψη των συμμαχιών στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο και κατ’ επέκταση δημιούργησε συνθήκες  απομονωτισμού στα τείχη που η ίδια έκτισε τα τελευταία χρόνια.
Τα επαναλαμβανόμενα συνθήματα περί κοινωνικών συμμαχιών και συναντήσεων με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις στα πεδία των αγώνων, απέβησαν άκαρπα και έμειναν ως άλλοθι του φόβου της πραγματικής και άμεσης εξουσίας, αφού ποτέ σ’ αυτήν την χώρα δεν δημιουργήθηκε ένα μπλοκ κοινωνικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων με προτάσεις καθημερινής εξουσίας.  Υπήρξε μόνο ένα μπλοκ πλειστηριασμών διεκδικήσεων και επίτευξης των στόχων του μέσω κομματικών πελατειακών σχέσεων που έχει σοβαρό μερίδιο ευθύνης για την σημερινή κατάσταση.
Η Αριστερά ωε κεντρική πολιτική έκφραση δεν  αντελήφθη ποτέ την πρόταση εξουσίας της μεγάλης Ιταλικής Αριστεράς και ως μπλοκ συνδικαλιστικών φορέων δεν ανέλυσε και δεν υιοθέτησε ποτέ, την εθνική και καθημερινή πρόταση του συνδικαλιστικού κινήματος της Γερμανίας (Συνδικάτο Μετάλλου) ή του Βελγίου (Ένωση Βιομηχανιών Εργατών).
Εάν η Αριστερά άμεσα  δεν συγκροτήσει Πρόταση εξουσίας του σήμερα και δεν διεκδικήσει την υλοποίηση της από την κοινωνία ,σε λίγο δεν θα υπάρχει πολιτικά και θα υφίσταται ως κινήσεις παραγόντων που η Ιστορία  έχει θέσει εκτός .

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ
asalpeas@pliasconsulting.com









   

ΤΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ στις 17 ΙΟΥΝΙΟΥ

Όλα τα χρόνια, που ό άνθρωπος έχει οργανωθεί σε κοινωνίες, υπάρχει μια συνθήκη συμβίωσης ανάμεσα στους πολιτικούς και τους πολίτες.
Οι πολιτικοί λένε προεκλογικά υποσχέσεις που δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν και οι πολίτες τις επιδοκιμάζουν, ξέροντας εκ των προτέρων ότι οι περισσότερες εξ αυτών δεν θα υλοποιηθούν ποτέ.
Γιατί συμβαίνει αυτό?
Διότι η σχέση ηγέτη και  πολιτών [η οπαδών] περιέχει πέραν των  άλλων και την οραματική διάσταση ως απαραίτητο συμπλήρωμα μιας πραγματικότητας που, από μόνη της, δεν είναι εύκολα ανεκτή από κανένα.
Η βελτίωση της λοιπόν, έστω και μέσα από τον υποσχετικό λόγο και μόνο, είναι «αναγκαία» για λόγους κάλυψης ψυχικών κενών και όχι πραγματικών ή υλικών αναγκών.
Σε αυτές τις εκλογές όμως θα πρέπει να πρυτανεύσει στις αποφάσεις των πολιτών η λογική των δεδομένων και όχι η ονειρική διάσταση της πραγματικότητας , η οποία μας δίνει τη δυνατότητα να ξεφεύγουμε έστω και νοερά από την μιζέρια της καθημερινότητας.
Τι λέει λοιπόν  η λογική?
1. Η χώρα μας  είναι σε μια δεινή κρίση η οποία θα κρατήσει χρόνια.
2. Η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης  είναι και θα είναι μια δύσκολη διαδρομή σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, αλλά είναι και μια ευκαιρία να διορθώσουμε όλοι μαζί ή οι περισσότεροι μαζί, τα λάθη που την προκάλεσαν και αφορούν τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού μας συστήματος.
3. Υπάρχουν και αιτίες που συσχετίζονται με το διεθνές περιβάλλον αλλά για να παρέμβεις σε αυτές πρέπει να είσαι αφενός  μια αξιόπιστη και φερέγγυα χώρα, αφετέρου να έχεις  κτίσει  και τις κατάλληλες διεθνείς συμμαχίες.
4. Η κρίση είναι «κρίση χρέους» και «κρίση ρευστότητας» στην οποίαν οδήγησαν 3 μεγάλες παθογένειες της Ελληνικής Πολιτείας:
Α) Η κρίση παραγωγής πλούτου, δεδομένου της συνεχούς μειούμενης παραγωγικής και ανταγωνιστικής δυνατότητας της ελληνικής οικονομίας.
Β) Η αλόγιστη αύξηση των δημοσίων δαπανών τα τελευταία χρόνια για πελατειακούς λόγους της πολιτικής ηγεσίας.
Γ) Η έννοια του Κράτους ως συντονιστικού οργάνου της κοινωνικής ζωής εκφυλλίστηκε σε ιδιοκτησία κάποιων οργανωμένων κοινωνικών ομάδων ακυρώνοντας στη πράξη τον Δημοκρατικό, Διευθυντικό, και Δικαστικό ρόλο του.
Συνεπώς οι εκλογές της 17ης Ιουνίου θα πρέπει να απαντήσουν στα εξής ερωτήματα:
1. Πως θα μειώσουμε τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις της κρίσης ώστε να βγούμε συντομότερα και με τις δυνατόν λιγότερες απώλειες από αυτήν?
2. Σε  αυτή τη πορεία-προσπάθεια θα κάνουμε και τις αναγκαίες διαθρωτικές αλλαγές που θα μειώσουν τις εγγενείς παθογένειες του συστήματος ή όχι?
Οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι τρομερά δύσκολο να γίνουν σε εποχές κρίσης αλλά πρέπει να γίνουν, διότι εάν δεν γίνουν, θα έχουμε διαπράξει δεύτερο διαρκές έγκλημα απέναντι στη νέα γενιά.
Από τη μία πλευρά θα τους έχουμε φορτώσει το βάρος ενός δυσβάσταχτου παρελθόντος, και από την άλλη , θα τους υποχρεώσουμε να διαχειριστούν ένα σύστημα ανίκανο να παράγει αγαθά, δημοκρατία, απασχόληση, δικαιοσύνη, αξιοκρατία.
Όλα τα παραπάνω, στο βαθμό που είναι σωστά, οδηγούν στα εξής συμπεράσματα:
1. Η αντιμετώπιση της κρίσης και των επιπτώσεων της, όπως και οι αναγκαίες αλλαγές του κοινωνικού παραγωγικού και πολιτικού ιστού, απαιτούν μεγάλες εθνικές εάν είναι δυνατόν συμμαχίες.
Κανένα κόμμα μόνο του  πλέον, όσο ποσοστό και να πάρει, δεν θα μπορέσει να κάνει τις βαθιές αλλαγές που απαιτούν οι καιροί. Το πρόσφατο παρελθόν το απέδειξε περίτρανα.
2. Οι μεγάλες συμμαχίες, θα πρέπει να γίνουν στην βάση  μιας δημοσιοποιημένης προγραμματικής συμφωνίας, την οποία η κοινωνία θα γνωρίζει  σε όλες τις λεπτομέρειες της και θα καλεσθεί να στηρίξει ανάλογα την υλοποίηση της.
3. Η κρίση θέλει διαχείριση και πολλαπλασιασμό της αποτελεσματικότητας του καθημερινού και του πολιτικού χρόνου της χώρας και όχι συνέχιση μιας δήθεν υπεύθυνης πολιτικής χωρίς ουσία και αποτέλεσμα.
4. Η διαχείριση της κρίσης θέλει διαχειριστές -κυβερνήτες, διότι η ανυπαρξία τους βαθαίνει την κρίση και διευρύνει την  αυθαιρεσία και το σάπισμα του συστήματος.
Αν όλα τα παραπάνω έχουν μια λογική συνάφεια τότε
η ψήφος της 17ης Ιουνίου πρέπει να είναι ψήφος-εντολή για την άμεση σύγκλιση ευρύτατων πολιτικών και κοινωνικών προγραμματικών συμμαχιών ,που θα τρέξουν τις αναγκαίες ενέργειες μείωσης των αποτελεσμάτων της κρίσης και ταχύτερης εξόδου από αυτή με παράλληλη συνολική ανασυγκρότηση της Χώρας.
Αλλιώς χαθήκαμε!

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«ΣΕΣΟΥΑΡ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ» ΚΑΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ

Ένα βράδυ. Το βράδυ που αποφάσισες να πας θέατρο στη πόλη σου, είτε από περιέργεια, είτε από καθήκον, είτε λόγω του προσωπικού καταθλιπτικού σου Γολγοθά.

 Τελικά περνάς ένα πολύ όμορφο βράδυ. Ένα βράδυ που σου μένει το γέλιο του ως παρακαταθήκη και των επόμενων ημερών.

Ένα βράδυ, που σε κάνει να συναντάς τους συντελεστές του γέλιου σου στο δρόμο την μέρα και γελάς πάλι!

Η παράσταση των παιδιών, που μέσα από τον αυτοσαρκασμό τους γεννούν την πεποίθηση ότι και το μηδέν περιέχει ελπίδα, είναι πανέμορφη.

Όπως μια όμορφη χωριατοπούλα, που δεν ξέρει από life style αλλά όταν χαμογελάει γεμίζουν τα μάτια της φως και όλη η φύση ενσωματώνεται στο κορμί της!

Εκείνες τις στιγμές  είναι που αντιλαμβάνεσαι ότι ο έρωτας και η τέχνη δεν θέλουν τεχνική ,θέλουν την φύση  και το ένστικτο να ζωντανεύει μέσα στο μυαλό σου.

Έτσι είναι και η παράσταση «Σεσουάρ για δολοφόνους»

Τρέχουν το χρόνο, την φύση τους, τα γεγονότα και μια δολοφονία αποτελεί κύρια πηγή γέλιου και δευτερεύουσα για προβληματισμούς πάνω στη ιδιοτέλεια των ανθρώπινων σχέσεων.

Μπράβο σε όλους!

Αυτό το σημείωμα είναι το τελευταίο που γράφω, ως θεατρικό σχόλιο.

Σταματάω διότι αφενός δεν είναι αυτή η δουλειά μου ή η ιδιότητα μου, αφετέρου δε, διότι νοιώθω ότι δεν έχω τίποτα να πω. Ότι είχα να πω για την πολιτική και την κοινωνία, εμμέσως δια του θεάτρου,  το είπα. Στις μέρες και τα χρόνια που έρχονται, δεν χρειάζονται πλέον υπαινιγμοί, αλλά καθαρές αλήθειες και απόψεις.

Ο κοινωνικός και πολιτικός [όχι κομματικός] εμφύλιος που εξελίσσεται αργά, σταθερά κα σιωπηρά, σύντομα θα γίνει κραυγή, έκαστος δε  εξ ημών οφείλει να πάρει θέση για το χθες, το σήμερα κα το αύριο της χώρας και των νέων ανθρώπων.

Όχι  μόνο με την ψήφο του ,αυτή έχει χάσει προ πολλού την  αρχέτυπη  σημασία της, αλλά με την καθημερινή συμμετοχή του .

Σύντομα θα χωριστούμε σαν κοινωνία σε δύο στρατόπεδα. Από την μια θα είναι αυτοί που προσέφεραν μέχρι τώρα μόνο στον εαυτόν τους και σκοπεύουν να συνεχίσουν έτσι και από την άλλη αυτοί που έμαθαν να προσφέρουν στην κοινωνία και μέσω αυτής και στον εαυτό τους.

Θα τελειώσουν οι δηλώσεις ιδεολογικής , κομματικής και κοινωνικής συμμόρφωσης κριτική για τα καφενεία και θα δημιουργηθούν τείχη υπεράσπισης του «εμείς» απέναντι στο «εγώ»

Δεν ξέρω τι εννοεί ο Τσίπρας με το «Ή αυτοί, ή εμείς» αλλά εγώ χρόνια τώρα σε αυτούς,  βάζω τους επαγγελματίες της καθυστερημένης πολιτικής όλων των κομματικών  χώρων και στο «εμείς» αυτούς που δεν «υπηρέτησαν» το ψέμα μιας εικονικής πολιτικής για την αλήθεια μιας καρέκλας και ενός προσωπικού βολέματος.

Εσύ τώρα που δεν μπορείς να ισχυρισθείς ότι δεν ξέρεις, «με ποιούς θα πας και ποιούς θα αφήσεις?»

Τους δολοφόνους της ανάπτυξης του τόπου μας τους ξέρεις. Τα ονόματα τους θα τα πούμε όλοι μαζί και δυνατά πλέον ή όχι?

Ιδού το ερώτημα του θεατρικού έργου «Σεσουάρ για δολοφόνους» σύμφωνα με την δική μου εκδοχή και την γελοιότητα μιας πολιτικής που συμπεριφέρεται σαν η κρίση να είναι γρίπη που θα περάσει.

Υ/Γ:

Θέλω με αυτό το τελευταίο «θεατρικό» μου σχόλιο να ευχαριστήσω τα «παιδιά» των θεατρικών ομάδων της πόλης μας γιατί με την δουλειά τους και την προσφορά τους,  μου  έδωσαν τα χρόνια που ξαναγύρισα στην Πόλη μου,  κίνητρο συμμετοχής έστω και έμμεσα σε αυτό που κάνουνε και σε αυτό που ονειρεύονται.

Είχα να γράψω «θεατρικό σχόλιο» από το 1985, άρα μαζί τους επέστρεψα στην  ώριμη εφηβεία μου.

Σας ευχαριστώ! 

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

asalpeas@pliasconsutling.com