Προς .

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ  και λοιπούς Άρχοντες του Νομού.

[Δημάρχους ,Βουλευτές, Επιμελητήριο ,Συνεταιρισμοί ,Δημοτικοί Σύμβουλοι κ.λ.π.]

Και το Δημοπρατήριο στην Πάτρα;

Στις 28/8 το Περιφερειακό Συμβούλιο στην ΠΑΤΡΑ, αποφάσισε την ίδρυση Δημοπρατηρίου Αγροτικών Προϊόντων και προϊόντων Ιχθυοκαλλιέργειας.

Σύμφωνα με την πληροφόρηση μου ο χώρος εγκατάστασης του θα είναι στην περιαστική περιοχή της Πάτρας. Η απόφαση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων αποφάσεων  εις βάρος της Ηλείας, όπως Αναπτυξιακή εταιρία ,Επιχειρηματικά Πάρκα , Α.Π.Ε , Αεροδρόμιο, Ολυμπία, λιμάνια, αγροτικός εξηλεκτρισμός κα)

Η απόφαση αυτή δείχνει αφενός μεν την στενομυαλιά και το αναπτυξιακό αδιέξοδο των αποφάσεων του Περιφερειακού Συμβουλίου, όπου νομίζουν ότι όλα πρέπει να γίνονται στην Πάτρα, αφετέρου το «άβουλοι και άμοιροι αντάμα» των τοπικών παραγόντων (Περιφερειακών Συμβούλων, Δημάρχων, Δημοτικών Συμβούλων) οι οποίοι ανέχονται το μόνιμο θάψιμο της ΗΛΕΙΑΣ άνευ ουδεμίας αντίδρασης.

Το Δημοπρατήριο επιβάλλεται να γίνει στον ΒΩΛΑΚΑ για τους εξής επιστημονικούς λόγους  και αναπτυξιακούς λόγους:

Α)Τα δημοπρατήρια δεν είναι Λαχαναγορές, είναι χώροι «πλειστηριασμού» αγροτικών προϊόντων με οργάνωση ποιοτικού και ποσοτικού ελέγχου.

 Άρα δεν χρειάζεται να γίνει δίπλα σε πόλη, αλλά δίπλα στην παραγωγή.

Β)Τα Δημοπρατήρια αφορούν κυρίως οπωροκηπευτικά προϊόντα και όχι προϊόντα μακράς χρήσης ή μεγάλου όγκου (πχ λάδι, καρπούζι, ή πατάτες).Ο κύριος όγκος των οπωροκηπευτικών στην Ν. Ελλάδα παράγεται από τον Πύργο μέχρι την Κυπαρισσία όπου είναι και τα πολλά θερμοκήπια.

Άρα τι λέμε στον αγρότη του Γιαννιτσοχωρίου;

Τράβα την ντομάτα και το μαρούλι στην ΠΑΤΡΑ;

Γ)Τα οπωροκηπευτικά ,εάν θέλουν να έχουν μέλλον, πρέπει να καλλιεργηθούν με νέες ποιοτικές  και τεχνικές  προδιαγραφές ώστε να αποκτήσουν εξαγωγικό προσανατολισμό. Εάν συμβεί το πρώτο, το δεύτερο μπορεί να συμβεί μέσω του εκσυγχρονισμού του αεροδρομίου του Βώλακα, ώστε η ντομάτα της Ζαχάρως να φτάνει το βράδυ στο Μόναχο ή όπου αλλού χρειάζεται, όπως γίνεται με τα οπωροκηπευτικά της Ιεράπετρας ή της Αλμέιρα της Ισπανίας.

Προς τι λοιπόν η απόφαση για ΔΗΜΟΠΡΑΤΗΡΙΟ στην ΠΑΤΡΑ;

Οι ψίθυροι που ακούγονται για έλλειψη δρόμων  και άλλα αχαρακτήριστα επιχειρήματα δήθεν δυσκολιών,  όχι μόνο δεν ευσταθούν ,αλλά δείχνουν το προειλημμένο της  απόφασης και την προχειρότητα του σκεπτικού .

Ένα μόνο θα γράψω και το ξέρουν καλά όσοι πέρασαν από το πρώτο έτος Οικονομικού Πανεπιστημίου .

Όπου αυξάνεις την παραγωγικότητα ,αυξάνεις και την ωφελιμότητα των υποδομών ,άρα και την υλοποίηση τους .Ένα τέτοιο έργο στον Βώλακα θα αυξήσει τον δείκτη  ωφελιμότητας της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΟΔΟΥ άρα και τις  πιθανότητες υλοποίησης της .

Εάν τολμούν ας κάνουν δημόσια συζήτηση για το θέμα στο ΠΥΡΓΟ.

Καλά όμως οι Πατρινοί τα θέλουν όλα στην ΠΑΤΡΑ, εμείς τι κάνουμε;

Οι Περιφερειακοί μας Σύμβουλοι γιατί το έριξαν στην «σιγή ιχθύος»;(εκτός της Νίκης)

Ο Δήμαρχος Πύργου με μελέτη στα χέρια του πληρωμένη με δεκάδες χιλιάδες ευρώ για το Δημοπρατήριο στο Βώλακα τι έχει να πει;

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι [συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης ] που τους εξέλεξε η κοινωνία για να κρίνουν και να αποφασίζουν τι έχουν να πουν;

Τέλος οι πολίτες του Νομού και ιδιαίτερα του ΠΥΡΓΟΥ θα μείνουμε πάλι «άβουλοι και σιωπηλοί» ή θα τους ζητήσουμε άμεσα την παραίτησή τους;

Μήπως κάποια πρόσωπα πρέπει να γίνουν <non grata> πλέον για τον Νομό ?

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

Υ.Γ Το κείμενο αυτό κυκλοφορεί και στο ιντερνέτ ,μαζεύοντας υπογραφές που διεκδικούν το αυτονόητο .Η αλλάζουν η σπίτι τους. Όποιος συμφωνεί καλό είναι να το προσυπογράψει στέλνοντας εμαιλ.

asalpeas55@gmail.com

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Ανάπτυξη είναι η διαχείριση των διανοητικών, ψυχικών και υλικών πόρων από τον άνθρωπο με αποτέλεσμα την παραγωγή αναλόγων αγαθών με ποσοτικά και χρηστικά κριτήρια, που ονομάζεται ‘’πλούτος’’.

Πολιτισμός είναι ο κώδικας που διέπει την ανθρώπινη συμπεριφορά στην διαχείριση των διανοητικών, ψυχικών και υλικών αγαθών με ποιοτικά κριτήρια ,  αποτέλεσμα δε αυτής της διαχείρισης είναι  ‘’πολιτιστικός πλούτος’’  της ανθρώπινης ομάδας αναφοράς.

Χωρίς πολλή προσπάθεια, μπορούμε να κατανοήσουμε ,  με ιστορικά, οικονομικά και παιδαγωγικά κριτήρια,  την άμεση συσχέτιση της πραγματικής οικονομικής ανάπτυξης  με την παράλληλη παραγωγή Πολιτισμού.

Η αναπτυξιακή πορεία μιας χώρας  ,οδηγείται κάποια στιγμή στην <παραγωγή του περιττού >από εκείνα τα ενεργούντα άτομα που έχουν την δυνατότητα συνθέσεων της παραγωγής σε άλλες φόρμες. Εκεί ξεκινά η Τέχνη και κατ’επέκταση  η παραγωγή του Πολιτιστικού πλούτου.

Σε αυτό τον πλούτο ενσωματώνονται και όλες οι χρηστικές παραγωγικές λειτουργίες ,όταν η ανάπτυξη της τεχνολογίας τις καθιστά μη χρήσιμες [διαδικασίες ,εργαλεία ,γνώσεις κ.λ.π.]

Οι  ιστορικές φάσεις άνθησης της οικονομικής παραγωγής πλούτου μιας χώρας συνήθως ακολουθούνται  από  ανάλογη πολιτιστική  παραγωγή .(Η Αθήνα του Περικλή, το Μιλάνο των Μεδίκων, το Βυζάντιο των Κωνσταντίνων, η Ρώμη του Καίσαρα, η Αίγυπτος του Χέοπα, η Βενετία των Δόγηδων, η Ισπανία  των Αποικιών ,το Παρίσι της Βιομηχανικής επανάστασης κ.α.)

Είναι ιστορικές στιγμές που συνδέουν άμεσα την παραγωγή οικονομικού πλούτου με όλες τις πτυχές του Πολιτισμού, το σημαντικότερο όμως ήταν και είναι η ενσωμάτωση  αυτών των παράλληλων δημιουργικών δράσεων  στην καθημερινότητα με ένα ευρύ πλέγμα αλληλεπιδράσεων .

Όταν μιλάμε λοιπόν για την σχέση Πολιτισμού και Ανάπτυξης, μιλάμε για μια συνεχή και καθημερινή σχέση αλληλεπίδρασης , η οποία διαχέεται και περικλείει όλες τις πτυχές αιτιών και αποτελεσμάτων της ανάπτυξης και όλες τις πηγές και τις εκφράσεις της έννοιας του Πολιτισμού.

Η περίπτωση του Αγ.Ανδρέα.

Που μας οδηγούν όλα αυτά ?

Στο να ξαναδούμε  την σχέση Πολιτισμού και Ανάπτυξης ,ιδιαίτερα τώρα που πρέπει να αξιοποιήσουμε ότι υλικό και πνευματικό διαθέτουμε για να ξεπεράσουμε την κρίση .

Απαιτείται ο ιστορικός μας πλούτος να περάσει από το στάδιο της νεκροφιλίας που είναι σήμερα ,σε διαδικασία  ενσωμάτωσης του στις καθημερινές  λειτουργιές της Οικονομίας.

Το μουσείο της Ακρόπολης έχει εστιατόριο ,όμως όλα τα μουσεία πρέπει να έχουν εστιατόρια. 

Οι Αρχαιολογικοί χώροι που έχουν αναδειχθεί με εξαιρετικές επιστημονικές προσπάθειες και πολύ μόχθο Ελλήνων και ξένων Αρχαιολόγων , δεν μπορούν να αποτελούν νεκροταφεία  Ιστορίας και πολιτισμού ,αλλά ζωντανά κύτταρα της καθημερινής οικονομικής άσκησης .Οφείλουν να ενσωματώσουν καθημερινές δραστηριότητες και να συμβάλλουν   στην Ανάπτυξη που χρειάζεται ο τόπος με σεβασμό αξιοποίησης και προστασίας ,χωρίς όμως θρησκευτικές υστερίες .

Διότι είναι θρησκευτική υστερία να κινδυνεύεις την ζωή σου  για να μπεις να κάνεις ένα μπάνιο στον Αγ.Ανδρέα ,αφού πρέπει να ακροβατήσεις σε βράχια , ενώ  δυο-τρεις πλωτές είσοδοι για το καλοκαίρι θα έκαναν την ζωή όλων μας  καλύτερη και βέβαια δεν θα πάθαινε τίποτα η Αρχ.Φειά .

Τα   μυαλά κάποιων ίσως πάθαιναν κάτι  [δεν εννοώ του Αρχαιολόγους ] ,αλλά τα αρχαία του κόλπου όχι.

Η τουριστική ανάπτυξη πρέπει να πάει παρέα με την σταδιακή ενσωμάτωση μέρους των αρχαιολογικών χώρων στην αναπτυξιακή λειτουργία των αντιστοίχων γεωγραφικών  οικονομικών  χωρών και να μην είναι αποκομμένοι από αυτούς. Αυτά οι ξένοι,  χρόνια τώρα τα έχουν αντιληφθεί ,  και αυτός είναι ο  λόγος που κάνουν δεξιώσεις ,θεατρικές παραστάσεις και άλλες εκδηλώσεις μέσα  στα Μουσεία τους ,[τώρα τελευταία το ανακαλύψαμε και εμείς ] αλλά δεν αρκεί .

Η σύνδεση του χθες με το σήμερα είναι η λύση.

Δεν χρειάζεται να υπάρχει  μια συνεχής εχθρική σχέση μεταξύ του αρχαιολογικού χώρου και του χώρου σύγχρονης ζωής.

Η υπέρβαση αυτής της εχθρότητας και η δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος ανάμεσα στα  <Αρχαία > και τους σημερινούς Έλληνες , θα οδηγήσει σε καλύτερη   η προστασία, η  δε διαχρονική σχέση κλασσικού ,χριστιανικού και νέου Ελληνικού Πολιτισμού θα φαίνεται ως μια συνεχής ενότητα στα μάτια των ξένων .

 Αυτή η αναγκαία νέα φιλικότητα ,θα δημιουργήσει περαιτέρω ανάπτυξη  μέσω νέας μορφής εσόδων [όχι μόνο από τα εισιτήρια ] , ο δε Τουρίστας  δεν θα βλέπει απλώς  αλλά θα <ζει>  μέσα στην Ιστορία .

Η προστασία της Αρχ.Φειάς στον Αγ.Ανδρέα ,η ότι έχει απομείνει από την χρόνια κλοπή των υποθαλασσίων αρχαιοτήτων , δεν επιβάλλει την παντελή έλλειψη ηπίων παρεμβάσεων προστασίας των λουομένων και των ακτών από την διάβρωση, διότι σε λίγα χρόνια οι Πολίτες του Πύργου δεν θα μπορούν να κάνουν μπάνιο εκεί και αυτό δεν είναι προστασία αρχαιολογικού χώρου είναι υστερία δημιουργίας πολιτιστικών νεκροταφείων ξεκομμένων από την σύγχρονη ζωή.

Είναι αυτό Πολιτική συσχέτισης του Πολιτισμού μας με την Ανάπτυξη?

Είναι αυτό διαδικασία δημιουργίας κοινής συνείδησης του χθές και του σήμερα με το αύριο?

Μήπως θα ήταν καλύτερα,  αντί αυτής της εχθρότητας που δημιουργεί το συναίσθημα της παρανομίας σε κάθε λουόμενο στον Αγ.Ανδρέα , να υπάρξουν ήπιες μη μόνιμες παρεμβάσεις  που θα αναδείκνυαν και δεν θα έκρυβαν το γεγονός της ύπαρξης μιας αρχαίας πόλης κάτω από τα νερά που κάνεις μπάνιο ?

Πόσο περισσότερο τουρισμό θα είχε ο Αγ.Ανδρέας ,εάν τις νύχτες με Λέιζερ δημιουργούντο μέσα στην θάλασσα εικόνες από την ζωή στην Αρχ.Φειά ?

Θα έβλαπτε κάτι τέτοιο τα θαμμένα αρχαία ?

Πόσες λιγότερες παρανομίες και αυθαιρεσίες θα είχαμε  εάν, από τον Αγ.Ηλία έως το Κατάκολο, σχεδιαζόταν ένας οικισμός Τουριστικού και Αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και πόσο περισσότερη προστασία και ανάπτυξη στο τόπο θα έφερνε κάτι τέτοιο?

Φταίνε οι Αρχαιολόγοι ? ΟΧΙ .

Φταίμε εμείς και οι Ταγοί μας ,που ποτέ δεν διεκδικήσαμε  ,μέσω ενός συνολικού σχεδίου, τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της περιοχής μας και αφήσαμε κάποιους να σχεδιάζουν μόνο τα συμφέροντα κάποιων ατομικών παρουσιών.

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ

ΟΛΥΜΠΙΑ –ΠΥΡΓΟΣ  ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

Η  <χάραξη>  Διοικητικών Περιφερειών ,οιουδήποτε βαθμού, οφείλει να λαμβάνει υπόψη της τρεις [3] κύριους παράγοντες   .

1^ον]Την Ιστορική διαδρομή των κοινωνικών και οικονομικών χώρων που οργανώνει

2^ον]Το Πολιτιστικό περιβάλλον

3^ον]και πάνω απ’ όλα τις παραμέτρους  της Οικονομικής Γεωγραφίας του χώρου που   θεσμοθετεί.

Η τελευταία παράμετρος, ειδικά,  αποτελεί ευαγγέλιο κάθε μελέτης περιφερειακής ανάπτυξης,   αποτέλεσε δε από την εποχή του ΣΤΡΑΒΩΝΑ και του ΠΑΥΣΑΝΙΑ  μέχρι σήμερα,  κύριο εργαλείο ανάλυσης της εξέλιξης της ιστορίας , αποτελεί  δε  και σήμερα,  το βασικό υλικό σχεδιασμού νέων Γεωγραφικών και οικονομικών Ανθρώπινων χώρων . [από ΒΙΠΕ έως και εντελώς νέες πόλεις ,όπως η ΜΠΡΑΖΙΛΙΑ  η τεχνοπόλεων όπως η ΣΙΛΙΚΟΝ ΒΑΛΕΥ ]

Ο Καλλικράτης καταγγέλλεται πανταχόθεν και πολύπλευρα ,  στην  περίπτωση όμως της Αρχαίας Ολυμπίας και του Πύργου  ,ο σχεδιασμός και οι αποφάσεις  είναι τραγικές Πολιτικά και Επιστημονικά .

Εν συντομία

Α] Ποιος εγκέφαλος πιστεύει  ότι ο Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας  με ιστορικό και αναπτυξιακό ρόλο ανάδειξης του ισχυρότερου <BRAND NAME > παγκοσμίως ,  μπορεί  να  έχει και την αναπτυξιακή φροντίδα ενός ορεινού όγκου με εντελώς διαφορετικά οικονομικοκοινωνικά χαρακτηριστικά ? Μπορεί δίπλα στην υπεράσπιση και ανάπτυξη των ιστορικό-πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της περιοχής να σχεδιάσει και να υποστηρίξει την ανάπτυξη  του μεγαλύτερου άτυπου κτηνοτροφικού πάρκου του Νομού ?

Β] Ποιος εγκέφαλος πιστεύει  ότι ο Δήμος Αρχ. Ολυμπίας,  ακόμη και εάν είχε την απαραίτητη υποδομή , που δεν έχει ,θα μπορούσε ,  παράλληλα με την προσπάθεια του για διάχυση του τουρισμού στην Αρχ. Ολυμπία 12 μήνες τον χρόνο,   να ασχολείται με την αγροτική οδοποιία στην ΔΙΒΡΗ η τον εξηλεκτρισμό τόσων μικρών γεωργοκτηνοτροφικών μονάδων  που είναι στον ορεινό όγκο του?

Ο Καλλικρατικός διαχωρισμός της χώρας   έγινε   με όρους ασκήσεων επί χάρτου και με στόχευση την ψηφοθηρική  πελατεία ,αυτό όμως πρέπει άμεσα να ανατραπεί  διότι , δεν μας φτάνει η κρίση , έχουμε και τις <διατάξεις ενός αντιπαραγωγικού και αντιαναπτυξιακού συστήματος > που καθηλώνει στην αδράνεια και όσες δυνάμεις υπάρχουν ακόμη ενεργές.

Για να γίνει κατανοητό το παραπάνω ,αρκεί να σκεφτούμε από πότε τα ΔΟΥΝΕΙΚΑ έγιναν ΑΜΑΛΙΑΔΑ και από πότε το ΒΟΥΝΑΡΓΟ δεν ήταν σταθερά προάστιο του ΠΥΡΓΟΥ ώστε με τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ να γίνει Δήμος?

Σήμερα ο σχεδιασμός στην περιφέρεια ΠΥΡΓΟΥ –ΟΛΥΜΠΙΑΣ έχει αποτύχει με σημαντικότερο δυσάρεστο αποτέλεσμα  την επί της ουσίας υποβάθμιση  ενός παγκόσμιου Δήμου σε επαρχιώτικο θεσμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης Β’ κατηγορίας .

Η ΟΛΥΜΠΙΑ είναι το  ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ  και το  ΒΑΤΙΚΑΝΟ του κλασσικού Πολιτισμού της Ανθρωπότητας .

Για σκεφτείτε το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ να είχε την ΙΕΡΙΣΣΟ τα ΝΕΑ ΡΟΔΑ και την ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ στην δικαιοδοσία του η το ΒΑΤΙΚΑΝΟ την ΤΟΣΚΑΝΗ ?

Τι σχέση θα είχαν οι βασικοί στόχοι συγκρότησης αυτών των κλασσικών χώρων , με τις αγροτουριστικές  ανάγκες των υπολοίπων περιοχών ?

Η ανεπάρκεια  και  η μη  ύπαρξη   πραγματικής φροντίδας για τον τόπο ,  αυτών που αποφάσισαν,  είναι εμφανέστατη .

Ο ΔΗΜΟΣ του ΠΥΡΓΟΥ και ο ΔΗΜΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ πρέπει να γίνουν άμεσα μια ενιαία Οικονομική και Διοικητική ενότητα   με ιστορικό κέντρο την ΑΡΧ.ΟΛΥΜΠΙΑ και Διοικητικό κέντρο τον ΠΥΡΓΟ .

Η ενότητα αυτή θα είναι πλήρης και ικανή για μια πολύπλευρη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη ,αφού θα έχει θάλασσα ,λιμάνι , Αρχαιολογικούς προορισμούς   και ενιαίο χώρο παραγωγής και αγοράς  προϊόντων.

 Έτσι  θα αναδειχθεί  το όνομα της ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ και σε <BRAND NAME>  όλης της γκάμας των γεωργικών προϊόντων της περιοχής ,κάτι που θα βοηθούσε τα μέγιστα στην προώθηση των αγροτικών  προϊόντων του ενιαίου πλέον χώρου ,ο οποίος με την σειρά του θα αναδειχθεί σε ισχυρό  <place marketing >

Ο  αναγκαίος  εκσυγχρονισμός  του δρόμου ΒΩΛΑΚΑ -ΑΡΧ.ΟΛΥΜΠΙΑΣ  θα δημιουργήσει  ένα εύκολο κύκλο  κυκλοφορίας  Ανθρώπων και προϊόντων ,  δίνοντας στην ΑΡΧ.ΟΛΥΜΠΙΑ ένα νέο πλεονέκτημα .Την έξοδο στην θάλασσα.

Αυτό με την κατάλληλη πολιτική θα αύξανε τον χρόνο παραμονής των τουριστών στην Αρχ. ΟΛΥΜΠΙΑ  όπως και στον ΠΥΡΓΟ , με όλα τα εύλογα οφέλη που θα προέκυπταν από αυτό.

Ο υπόλοιπος ορεινός όγκος  επιβάλλεται να προσδιοριστεί ως ενιαία Διοικητική περιφέρεια [ΔΗΜΟΣ]  ενσωματώνοντας και ορεινά τμήματα από τον σημερινό Δήμο ΠΥΡΓΟΥ,   ώστε τα κοινά χαρακτηριστικά του σήμερα ,αλλά και οι σχεδιασμοί του αύριο  στα πλαίσια των κοινών αναγκών αυτών των περιοχών ,  να μπορούν να ενταχθούν  και να αποτελέσουν  ένα ολοκληρωμένο αυτόνομο και εφικτό σχέδιο ανάπτυξης .

Από του ΚΑΡΑΤΟΥΛΑ έως την ΔΙΒΡΗ  μπορούν να σχεδιαστούν πρότυπα  πάρκα Ορεινής Γεωργίας ,  Κτηνοτροφίας , Αγροτικού και προσκηνηματικού Τουρισμού   με παράλληλες υποδομές Δευτερογενούς τομέα για τα τοπικά προϊόντα .[Τυροκομεία  ,εκχυλιστήρια  ορεινών φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών ,εκπαιδευτικές δομές γεωκτηνοτροφικών εργασιών ,Ανανεώσιμες πηγές υποστήριξης του εξηλεκτρισμού των γεωργοκτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων  κ.α]  

Έτσι όπως είναι σήμερα οι δομές Διοικητικής διαχείρισης  του χώρου ,αυτά δεν μπορούν να σχεδιασθούν και να υλοποιηθούν.

Η σημερινή πολυδιάσπαση ενδιαφερόντων και στόχων ,δεν επιτρέπει στο ΔΗΜΟ ΑΡΧ.ΟΛΥΜΠΙΑΣ  να σχεδιάσει ολοκληρωμένη ανάπτυξη , αφού οι ίδιες ανάγκες ανάπτυξης εντάσσονται και στο  ΚΟΥΜΑΝΙ και στου ΔΟΥΚΑ  και σε όλες αυτές τις κοινότητες που είναι Γεωγραφικά παράλληλες και Διοικητικά άσχετες.

Εάν τα προηγούμενα είναι σωστά ,

απαιτείται άμεσα η κοινή συνεδρίαση των Δημοτικών Συμβουλίων των δυο Δήμων,    που θα οδηγήσει σε ανάλογες αποφάσεις και να χρεωθούν  όλοι οι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ του Νομού να τις  επιβάλλουν άμεσα στην ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ .

Παράλληλα  πρέπει να δημιουργηθεί  μια Αναπτυξιακή εταιρία η να μετεξελιχθούν οι υπάρχουσες , η όπως αλλιώς θέλετε πέστε το ,η οποία να προχωρήσει στην πράξη τον ενιαίο σχεδιασμό αυτών των περιοχών ,ιδιαίτερα τώρα στα πλαίσια του νέου ΕΣΠΑ [2014 -2020] .

Θα το τολμήσουν ? η θα  αναπαράγουν την αδράνεια  κάποιοι διότι αυτό τους βολεύει .

Για τον ΠΥΡΓΟ μιλάω  ,όχι για την  Αρχ.Ολυμπία

ΑΡΓΥΡΗΣ  ΣΑΛΠΕΑΣ 

ΟΙΚΙΑΚΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΑ

Αντί να χαράσσουν το ενεργειακό μέλλον της χώρας, ανοίγουν διάπλατα  τον δρόμο προς την ανεργία σε 25-30.000 νέους Επιστήμονες και Τεχνικούς,  χωρίς λόγο.

Το θέμα των Οικιακών Φωτοβολταϊκών είναι εξαιρετικά σοβαρό και πολύπλευρο ,σε καμιά δε περίπτωση δεν είναι μέθοδος εύκολου πλουτισμού για κάποιους ,έστω και όπως παντού και σε αυτόν τον χώρο υπάρχουν και τέτοια φαινόμενα .

1^ον]  για να μην μείνουν  Άνεργοι 25-30.000 νέοι Επιστήμονες και Τεχνικοί  που ασχολούνται με τα Οικιακά Φωτοβολταϊκά  στην χώρα μας , άνευ λόγου και αιτίας .

2^ον]Για  να μπορούν Χιλιάδες Ελληνικές Οικογένειες  να συμμετέχουν στην διανομή του παραγόμενου  Ενεργειακού  πλούτου της Χώρας μας  από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στηρίζοντας το εισόδημα τους   και όχι αυτός ο πλούτος να πηγαίνει στις τσέπες λίγων.

3^ον] Για να μείνει ο παραγόμενος πλούτος από τον Αέρα και τον Ήλιο στην  Χώρα μας και να μην μεταφερθεί σε τραπεζικούς λογαριασμούς του Εξωτερικού ..  

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Α]Ο Υφυπουργός Ενέργειας κος ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ αποφάσισε στις 10/8/2012 την αιφνιδιαστική μείωση της εγγυημένης τιμής των Οικιακών Φωτοβολταϊκών κατά 47% επικαλούμενος  ελλείμματα της ΔΕΗ, τα οποία όμως δεν οφείλονται στα Οικιακά Φωτοβολταικά.

Β] Η ΡΑΕ [Ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας] αποφάσισε την  1/8/2012 και δημοσίευσε αρκετά αργότερα, ότι το δίκτυο της Πελοποννήσου είναι κορεσμένο, σταματώντας κάθε επενδυτική δραστηριότητα στην Πελοπόννησο σε σχέση με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Στην απόφαση της φρόντισε να συμπεριλάβει εκ των υστέρων και τα Οικιακά  Φωτοβολταικά, με σκεπτικό που δεν στέκει ούτε Επιστημονικά ούτε Τεχνικά, όπως εξαιρετικά αποδεικνύει η απόφαση του Τ.Ε.Ε Δυτικής Ελλάδος.

Ταυτόχρονα   η ΡΑΕ είχε φροντίσει να αδειοδοτήσει με 1.000Mw ξένη εταιρία, ενώ κυκλοφορεί ότι παρ’ολο τον κορεσμό θα κάνει εξαιρέσεις για κάποιες μεγάλες επενδύσεις στην Πελοπόννησο .

Οι δύο προαναφερόμενες αποφάσεις  είχαν σαν άμεσο αποτέλεσμα την ανεργία 2-3.000χιλ.νεων Επιστημόνων και Τεχνικών που απασχολούνταν άμεσα και έμμεσα στην αγορά των Οικιακών Φωτοβολταικών της Πελοποννήσου  και τον Οικονομικό μαρασμό των ίδιων και των Οικογενειών τους.

Παράλληλα  η απόφαση του κου Υφυπουργού, προετοιμάζει την σταδιακή  είσοδο  στην ανεργία  χιλιάδων Νέων Επιστημόνων και Τεχνικών σε όλη την Ελλάδα, διότι με την απόφαση του μειώνει στο ελάχιστο,  εάν δεν μηδενίζει,  την αγορά των  Οικιακών Φωτοβολταϊκών ,που απασχολούσε 25-30.000 σε όλη την χώρα , κατά κύριο λόγο νέους Επιστήμονες και Τεχνικούς, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους,  τις οικογένειες τους αλλά και την Εθνική Οικονομία .

Η ΑΛΗΘΕΙΑ  ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Τα ελλείμματα της ΔΕΗ δεν προέρχονται από τα Φωτοβολταικά.

Η επίκληση επιχειρημάτων περί επιβάρυνσης και δημιουργίας ελλειμμάτων στη ΔΕΗ δεν στέκει διότι :

1.     Τα ελλείμματα της ΔΕΗ προέρχονται κατά κύριο λόγο από τους απλήρωτους λογαριασμούς και το μεγάλο χρέους που της άφησαν οι εταιρείες που έκλεισαν (energa κ.λπ.)

2.     Τα ελλείμματα της ΔΕΗ αυξήθηκαν διότι τα μέτρα που αποφασίστηκαν τον Ιανουάριο του 2012 για την εξάλειψη των ελλειμμάτων , δεν υλοποιήθηκαν  ποτέ, όχι βέβαια με ευθύνη των Οικιακών παραγωγών.

3.     Τα ελλείμματα της ΔΕΗ δεν προέρχονται από τα Φωτοβολταικά, αλλά από το γεγονός ότι το  τέλος Ανανεώσιμων Πηγών που πληρώνουμε όλοι μας , μετατράπηκε σε ΕΤΜΕΑΡ και εξ αυτού το 60% πηγαίνει σε άλλες πηγές ενέργειας και όχι στις ΑΠΕ (ορυκτά, φυσικό αέριο, κ.λπ.) (Δες κοινή ανακοίνωση Τύπου ΕΣΗΑΠΕ, ΕΛΕΤΑΝΕ, ΕΜΥΕ, ΕΛΛΕΒΙΟΜ, για το ΕΤΜΕΑΡ)

4.     Η επιβάρυνση του καταναλωτή για τις ΑΠΕ δεν θα υπερβαίνει το 1,00€ το μήνα. (Δες κοινή ανακοίνωση Τύπου ΕΣΗΑΠΕ, ΕΛΕΤΑΝΕ, ΕΜΥΕ, ΕΛΛΕΒΙΟΜ, για το ΕΤΜΕΑΡ)

5.     Τα έσοδα του κράτους , εάν άφηναν την εξέλιξη της ανάπτυξης των οικιακών Φωτοβολταϊκών θα ήταν μόνο από το ΦΠΑ 460.εκ.€(δείγμα 100.000,00 σπιτιών).

6.     Το ανακυκλούμενο χρήμα στις περιφερειακές αγορές θα ήταν 600.εκ.€ το οποίο «μοχλευμένο» με συντελεστή 4 θα παρήγαγε τουλάχιστον 2,4 δις ευρώ τζίρο σε εσωτερικό  περιφερειακό επίπεδο, [αφαιρούμε το ποσοστό των εισαγωγών], αφού οι προσδοκίες τζίρου α’ κύκλου αναμενόταν στα 2δις ευρώ. Εξ αυτών το κράτος θα εισέπραττε ως φόρο τουλάχιστον 480εκ.  ευρώ από το κύκλο χρήματος , ενώ το Φ.Π.Α του  <μοχλευμένου χρήματος>  θα έφτανε τα 550εκ.ευρώ τουλάχιστον.[2,4δις.ευρώ Χ23%] .Η εκτίμηση είναι στατική, μια δυναμική της εκτίμηση θα ανέβαζε αυτά τα μεγέθη αρκετά.

 Σύνολο εσόδων Κράτους άνω του 1,5δις ,χωρίς να υπολογίζουμε τους φόρους από την κυκλική ροή του παραγόμενου χρήματος.

Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η απόφαση του Υφυπουργού κου ΑΣΗΜΑΚΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι τουλάχιστον άστοχη Οικονομοτεχνικά.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ  ΑΚΥΡΗ.

Διότι.

1]Τα οικιακά Φωτοβολταικά όχι μόνο δεν επιβαρύνουν το δίκτυο, τουναντίον συνεισφέρουν στην ευσταθή λειτουργία του, όπως εξαιρετικά αποδεικνύει το ΤΕΕ Δυτ. Ελλάδος. [αποφ. ΤΕΕ Δυτ. Ελλάδος  Αρ.Πρ.1543] και  οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  ΕΕ L153/18/6/2010].

Άρα επιστημονοτεχνικά η απόφαση της Ρ.ΑΕ. δεν στέκει.

2]Τα Οικιακά Φωτοβολταικά  εξαιρούνται από τυχόν διαπιστώσεις κορεσμού του Δικτύου.

[παρ.2 αρθρο 7 Υ.Α ΦΕΚ Β1079/2009  και ΦΕΚ 1557/22/9/2010].

Άρα νομικά είναι άκυρος ο ισχυρισμός της Ρ.Α.Ε περί κορεσμού του δικτύου της Πελοποννήσου.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1^ον]Χιλιάδες νέοι  άμεσα  ή εν δυνάμει άνεργοι, κυρίως νέοι Επιστήμονες και Τεχνικοί.

    2^ον] Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες σε όλη τη Χώρα, στερούνται από ένα καθαρό εισοδηματικό στήριγμα στα λεηλατούμενα  καθημερινώς ή μηδενιζόμενα λόγω ανεργίας εισοδήματα τους.  Παράλληλα θα συμμετείχαν στην μεγαλύτερη προσπάθεια που έγινε ποτέ για την ενεργειακή Αυτονόμηση της Χώρας , κάτι που θα ενίσχυε την ελλειμματική αισιοδοξία όλων μας για ένα καλύτερο αύριο της Χώρας.

Τα στοιχεία για τους ισχυρισμούς μας  τα αντλούμε και  επικυρώνονται από απόψεις και μελέτες ανεξάρτητων φορέων όπως Τ.Ε.Ε, GREENPEACE, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ και άλλοι.

Κυρία και Κύριε,

 Το αίτημά μας δεν είναι συντεχνιακό. Είναι μείζον πολιτικό ζήτημα η διανομή του παραγόμενου πλούτου της Χώρας από την παραγωγή ενέργειας από την χρήση του Ήλιου μας και τον Αέρα.

Οι τελευταίες αποφάσεις και ενέργειες του Υφυπουργού Ενέργειας κου Ασημάκη Παπαγεωργίου όσο και της Ρ.Α.Ε. (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) ευνοούν τα μεγάλα συμφέροντα και ακυρώνουν χιλιάδες νοικοκυριά που θα μπορούσαν να συμμετέχουν στη διανομή αυτού του πλούτου ενισχύοντας έτσι το λεηλατημένο εισόδημα τους.

Ρωτάμε:

Ενέργεια από όλους και για όλους ή ενέργεια από λίγους , ο πλούτος σε λίγους  και οι πολλοί  θα συνεχίσουν να πληρώνουν?

Διαχείριση αυτού του πλούτου της χώρας από λίγους και για λίγους ή από πολλούς και για τους πολλούς?

Το θέμα δεν είναι συντεχνιακό .Είναι βαθειά  κοινωνικό και πολιτικό θέμα, ιδιαίτερα στις στιγμές που περνά η χώρα .Ακόμη και εάν δέχεσαι το σύνολο της εφαρμοζόμενης πολιτικής  χωρίς αντίρρηση ,δεν μπορείς να μην αγανακτήσεις όταν και στις θετικές ενέργειες διεξόδου διαπιστώνεις πάλι τα ίδια λάθη. Μεγάλα σχέδια μόνο για λίγους και τεχνητός αποκλεισμός των μικρών .

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

asalpeas@pliasconsulting.com   

ΔΗΜΟΣ  -ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ   και ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η Κοινωνική συναίνεση  ,ακόμη  δε  περισσότερο η όσο το δυνατόν ευρύτερη κοινωνική συμμετοχή στα τεκταινόμενα ενός  ΔΗΜΟΥ , είναι η ουσιαστικότερη μορφή Άμεσης Δημοκρατίας .Είναι η <ευλογία> της. .Αυτός  ήταν και ο στόχος της θεσμοθέτησης των Λαϊκών Συνελεύσεων  με τον Κώδικα Γεννηματά  στις αρχές της δεκαετίας του 80 .

Όμως ο πολιτικαντισμός , ο λαϊκισμός , η αντικατάσταση της κοινωνίας από μικρές συμφεροντολογικές ομάδες  ,οι οποίες ομιλούν <εξ ονόματος > της κοινωνίας  αλλά στην ουσία <ερήμην της >,  έχουν οδηγήσει την <ευλογία > της Δημοκρατίας σε ένα πλήρη εκφυλισμό . Βέβαια και τι δεν έχουμε εκφυλίσει σε αυτόν τον τόπο ,ώστε να αφήσουμε αυτό να μας ξεφύγει .

Όμως τώρα τα πράγματα   είναι οριακά  για να συνεχίσουμε να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε .

 Η  προοπτική να ζούμε σύντομα σε μια <έρημη πόλη >  είναι πλέον πραγματικός  φόβος  και όχι φαντασιακό σινεμά .

Ο καθένας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι σε αυτήν την προοπτική και βέβαια πρώτοι από όλους οι Δημοτικοί Άρχοντες.

Η κοινωνική συναίνεση ,η οποία αποτελεί και αφορμή αυτού του σημειώματος , προϋποθέτει τρία βασικά στοιχεία .

1^ον]Πλήρη ,πολύπλευρη, και ανοικτή πληροφόρηση της κοινωνίας .

2^ον]Ανοικτό και φερέγγυο πάνω από όλα , επιστημονικό και πολιτικό διάλογο , όχι ψέματα και αφορισμούς

3^ον]Συμμετοχή της κοινωνίας στο διάλογο μέσω της εξασφάλισης των  απαραιτήτων συνθηκών   διαλόγου . Όχι <δήθεν ανοικτές συζητήσεις >

Ισχύουν αυτά στον τόπο μας .ΟΧΙ

Αντί αυτών έχουμε

Α] Μηδενική η πλαστή  πληροφόρηση των κοινωνιών με απουσία των υπευθύνων   πολιτικών διαχειριστών της και διαχείριση της <κοινής γνώμης>   από φωνασκούντες δήθεν <πολίτες με άποψη και ευαισθησίες > ,οι οποίοι είτε από άγνοια είτε από στείρα αντιπολιτευτική διάθεση ,αντιστρατεύονται σοβαρές και τεκμηριωμένες πρωτοβουλίες ανάπτυξης .

Β]Οι Πολιτικοί διαχειριστές ,ως ψήφο-συλλέκτες ,περνούν στην αδράνεια ,υιοθετούν η ανέχονται αυτές τις υποτιθέμενες εκφράσεις της κοινωνίας και αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι τους ενδιαφέρει πρώτα η καρέκλα τους και μετά ο τόπος .

Γ] Η κοινωνία <παραπληροφορημένη > , πολλές φορές νιώθει <νικήτρια>, αγνοώντας ότι έτσι έχει υπονομεύσει η θάψει το μέλλον του τόπου, το δικό της  και των παιδιών της.

Βασική αρχή της κοινωνικής συναίνεσης είναι η επικράτηση της συνείδησης ότι το <μέρος> συνδιαλέγεται και αλληλεπιδρά με το   <όλον> με υποχρεώσεις ,ευθύνες και δικαιώματα .

Το  Κατάκολο επηρεάζει το Βούναργο ,ο Βώλακας τον Πύργο ,ο Πύργος του Καράτουλα κ.λπ. Αυτό είναι η προϋπόθεση ένταξης του κοινωνικού διαλόγου του μέρους στο όλον της κοινωνίας .

Μια αναπτυξιακή πρωτοβουλία στο Κατάκολο  μπορεί να δώσει εργασία σε ένα παιδί από το Γούμερο η το αντίστροφο και αυτό δεν μπορείς να το αγνοείς στους σχεδιασμούς σου και στις αποφάσεις  σου  για να εξυπηρετήσεις μικροσυμφέροντα.

Τα προαπαιτούμενα της Κοινωνικής συναίνεσης δεν υπάρχουν στον Δήμο μας   αλλά και γενικότερα στην χώρα μας ,όπου η αδιαλλαξία και ο φανατισμός  έχουν προ πολλού αντικαταστήσει  τον διάλογο.

Τρανταχτά παραδείγματα στον Νομό μας και στον Δήμο μας είναι η Τριανταφυλλιά , ο Δεματοποιητής που ακριβοπληρώθηκε και δεν δουλεύει , η δημοτική περιουσία στον Βώλακα  και αλλού   που συνεισφέρει ούτε το 1/100 από τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη που θα μπορούσε να προσφέρει  , η Δημοτική επιχείρηση στον Ελαιώνα που είναι αδρανής  ενώ είναι το μοναδικό αναπτυξιακό έργο  της Δημοτικής αρχής μέχρι σήμερα  και πολλά άλλα

Παράλληλα η έλλειψη χρόνιου διαλόγου έχει δημιουργήσει τεράστιες παθογένειες ,στα καταστήματα  της παραλίας  ,αυθαιρεσίες επί της δημόσιας περιουσίας αλλά και των Δασών και πάνω σε όλα αυτά κάποιοι μαζεύουν ψήφους για την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας  τους .{ Μόνο?]

Έχω ζήσει και ανάλογες καταστάσεις στο Γραμματικό με τον ΧΥΤΑ , στην Επανομή με την άντληση του φυσικού αερίου  και αλλού ,όπου τα μικροσυμφέροντα κέρδισαν εις βάρος του γενικού καλού και του εθνικού συμφέροντος .

Αντιθέτως  όμως , μέσα από εξαιρετικό δημόσιο διάλογο  ,στην Αιτωλοακαρνανία  έγιναν και γίνονται έργα διαχείρισης στερεών αποβλήτων ,στην ΚΑΤΕΡΙΝΗ έγινε   ΧΥΤΑ κόσμημα όπου πάνω του είναι Πάρκο αναψυχής ,στην Κοζάνη έγινε η ΔΙΑΔΗΜΑ ,  κ.α.

Εκεί οι τοπικές κοινωνίες ,<ήξεραν> συμμετείχαν  και υποστήριξαν  τα έργα.

Εδώ οι τοπικές κοινωνίες νομίζουν ότι ξέρουν διότι κάποιοι τους πλασάρουν το ψέμα  ως γνώση.

ΑΚΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕ

Δεν πάει άλλο αυτό το έργο .

Οφείλεις  άμεσα να οργανώσεις ένα διάλογο δημόσιο και όταν γράφω δημόσιο εννοώ πραγματικά δημόσιο με όλους όσους έχουν άποψη και ενδιαφέρονται.

Οφείλεις να δώσεις στην κοινωνία για διάλογο το σχέδιο ανάπτυξης του Δήμου [ΜΑΣΤΕΡ ΠΛΑΝ} να ξέρουμε όλοι  πως εσείς νομίζετε ότι πρέπει να βαδίσουμε και να θέσεις αυτές τις προτάσεις ,εάν υπάρχουν , στην βάσανο της δημόσιας κριτικής .

Εάν δεν υπάρχουν ,οφείλεις να συζητήσεις δημόσια[πραγματικά δημόσια ,όχι με στημένες δήθεν δημόσιες συζητήσεις ]  τις προτάσεις  που υπάρχουν   και να ακολουθήσεις τις ανάγκες των καιρών .

Εάν δεν το κάνεις έστω και τώρα,  την κατά την άποψη μου τελευταία στιγμή , δεν θα λειτουργείς ως   Δήμαρχος,   όπως αρμόζουν οι καιροί ,αλλά απλώς θα Δημαρχεύεις. Θέλω να πιστεύω ότι έστω και τώρα θα το <πάρεις αλλιώς >. και θα συγκρουστείς   με τις παθογένειες  .

Εάν όχι χάσαμε όλοι και πρώτα από όλα η ΠΟΛΗ στο όνομα να μην χάσεις εσύ ψήφους και κάποιοι το βόλεμα τους.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ 

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Άρχοντες του Νομού μας .

Επειδή κάποιοι λένε ότι λέω και γράφω θέματα και προτάσεις εντυπώσεων  μη πραγματοποιήσιμες ,αντί δικού μου σημειώματος ,διαβάστε τι έκαναν κάποιοι στην χώρα μας ,αποδεικνύοντας ότι η κρίση δεν είναι μόνο προβλήματα και καταστροφές αλλά και η μεγάλη ευκαιρία φυγής προς τα <εμπρός> .

Και όμως υπάρχει χωριό στην Ελλάδα με 0% κρίση και 0% ανεργία.

Πριν 16 χρόνια η Ανάβρα ήταν απλά ένα απομακρυσμένο χωριό της Μαγνησίας, όπου λίγοι κάτοικοι και πολλά ζώα συμβίωναν σε ένα ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο από τους πάντες τόπο.


Λίγα χρόνια μετά, όχι μόνο κατάφερε να σταθεί όρθιο, αλλά και να γίνει το χωριό πρότυπο ανάπτυξης για όλη την Ευρώπη.

Κρατικά κανάλια κάθε ευρωπαϊκής χώρας, αλλά και επισκέπτες τόσο από την Ευρώπη όσο και…από την Ελλάδα, έχουν επισκεφθεί το χωρίο για να καταγράψουν και να «κλέψουν» το μυστικό της Ανάβρας ή έστω για να δουν ζωντανά αυτά που ακούν και διαβάζουν.

Η Ανάβρα, όπου εδώ και χρόνια ζει το θαύμα της ανάπτυξης, συνεχίζει ακόμη και εν μέσω κρίσης να απασχολεί και να προωθείται ως πρότυπο λειτουργίας και ανάπτυξης, αφού είναι η μόνη περιοχή της Ελλάδας που σημειώνει αρνητικά ρεκόρ σε ανεργία και κρίση. Σε υψόμετρο 1000 μέτρων η Ανάβρα δεν γνώρισε ποτέ ανεργία, αλλά κυρίως οι κάτοικοί τους δεν ξέρουν τι είναι η οικονομική κρίση. Οι 500 περίπου κάτοικοι του χωριού, είναι όλοι κτηνοτρόφοι με σύγχρονες και οργανωμένες κτηνοτροφικές ομάδες και με ετήσιο εισόδημα για κάθε κάτοικο 30.000 έως 100.000 ευρώ το χρόνο, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων είναι κάτω από 40 ετών. Οι κάτοικοι της Ανάβρας απολαμβάνουν παροχές όμοιες με αυτές των κατοίκων της Ελβετίας. Το μικρό Γκστάαντ της Ελλάδας, διαθέτει δωρεάν παρκινγκ για όλους, δωρεάν γυμναστήριο, δύο σχολεία ολοήμερα, αιολικό πάρκο που δίνει έως και 100.000 ευρώ έσοδα στην κοινότητα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων κι αν δεν ερχόταν το πρόγραμμα Καλλικράτης και η αναγκαστική συνένωση με το Δήμου Αλμυρού να περιορίσει την ανάπτυξή του, λόγω της γενικότερης κρίσης που υπάρχει στη χώρα, οι κάτοικοί του σήμερα θα είχαν εξασφαλίσει δωρεάν ρεύμα και θέρμανση. Θα ήταν το πρώτο αυτόνομο χωριό στην Ευρώπη, ίσως και στον κόσμο.

Το … μυστικό της Ανάβρας

Ο πρωτεργάτης αυτού του έργου και πρώην κοινοτάρχης Ανάβρας κ. Δημήτρης Τσουκαλάς (Πρόεδρος της εθελοντικής οργάνωσης ΑΝΑΒΡΑ-ΖΩ) δέχεται πολυάριθμες προσκλήσεις για να παρουσιάσει το φαινόμενο αυτό τοπικής ανάπτυξης σε διάφορα forum, ημερίδες, συνέδρια, σεμινάρια κ.α.

«Πάντα μου κάνουν την ίδια ερώτηση. Πού βρήκατε τα λεφτά; Μέσα από προγράμματα τους απαντάω. Και πού βρήκατε τα προγράμματα. Τα βρήκα τους απαντάω γιατί απλά … υπάρχουν», δηλώνει στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ο κ. Τσουκαλάς, που μας αποκάλυψε το μυστικό της Ανάβρας.

«Ως κοινοτάρχης της περιοχής επί 16 χρόνια, είχα σχεδιάσει ένα όραμα για την περιοχή. Σεβαστήκαμε το περιβάλλον, τους κατοίκους και τις ανάγκες τους.


Έτσι κάναμε τα πρώτα βήματα για να αναπτύξουμε την κτηνοτροφία που ήταν το κύριο επάγγελμα των κατοίκων της περιοχής.

Με την δημιουργία του αιολικού πάρκου, εξασφαλίσαμε για την κοινότητά μας ένα σημαντικό έσοδο και έτσι ξεκίνησε η οικολογική ανάπτυξη της περιοχής που δυστυχώς μετά την συνένωση λόγω Καλλικράτη δεν συνεχίστηκε. Σήμερα οι κάτοικοι της Ανάβρας θα ήταν ακόμη ένα βήμα μπροστά, αφού θα ήταν οι μοναδικοί κάτοικοι της Ελλάδας που δεν θα πλήρωναν ρεύμα και θέρμανση». Το μυστικό της επιτυχίας της Ανάβρας είναι ο τρόπος αυτοδιοίκησής της και μας το αποκαλύπτει μόλις με πέντε λέξεις ο κ. Τσουκαλάς «Ενθουσιασμό, όραμα, κέφι, μεράκι, αγάπη, πίστη. Έτσι διοικήσαμε. Ακόμη κι όταν ήμουν Κοινοτάρχης, δρούσα σαν εθελοντής.

Βρήκαμε όλα αυτά τα πρωτοποριακά προγράμματα και τα εντάξαμε στο Δήμο μας ακριβώς επειδή … υπάρχουν. Δεν ασχοληθήκαμε με κόμματα, με προσωπικές φιλοδοξίες και με πολιτικά παιχνίδια. Η διάθεσή μας ήταν να προσφέρουμε στον τόπο και στους κατοίκους της περιοχής».

Η Ανάβρα έγινε γνωστή στην Ευρώπη για δύο λόγος. Ο πρώτος λόγος για την ανάπτυξη που παρουσίασε. Επί δέκα χρόνια ήταν στις πρώτες θέσεις μεταξύ όλων των ΟΤΑ στην Ελλάδα και στην τρίτη θέση από τις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου. (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ελλάδα).

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι επιχείρησε και έκανε έργα φιλικά προς το περιβάλλον. Μια μικρή κοινότητα ορεινή έχει ήδη εδώ και 8 χρόνια αιολικό πάρκο και σε εξέλιξη βρίσκονται άλλα δύο. Ένα περιβαλλοντικό-πολιτισμικό πάρκο, από τα καλύτερα στην Ελλάδα, Μόνιμο καταφύγιο θηραμάτων και μια μελέτη τηλεθέρμανσης, η οποία δεν ολοκληρώθηκε, τουλάχιστον από τον κ. Τσουκαλά, μετά την συνένωση με το Δήμο Αλμυρού.

«Σεβόμαστε ότι υπάρχει κρίση, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί την εγκαταλείψει μιας κοινότητας με αυτή την ανάπτυξη. Έτσι κάναμε την ομάδα ΑΝΑΒΡΑ-ΖΩ και συνεχίζουμε την προσπάθεια.

Είμαστε αισιόδοξοι ακόμη για την Ανάβρα και πιστεύουμε ότι θα έρθουν κι ακόμη καλύτερες ημέρες για την περιοχή μας, με άλλες αυτοδιοικήσεις που να έχουν ικανότητα και ενδιαφέρον».

Η κρίση δεν έφτασε ποτέ στην Ανάβρα

Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Όταν η κοινότητά του, με το νόμο Ραγκούση συνενώθηκε με τον Δήμο Αλμυρού Μαγνησίας, εκείνος έφυγε από την αυτοδιοίκηση. «Πρέπει να ξέρεις πότε θα φεύγεις. Είναι καλύτερο να σε ρωτάνε γιατί έφυγες κι όχι πότε θα φύγεις».

Την Αθήνα εγκατέλειψε και η Νικολέτα και έχει τώρα την δική της οικογενειακή επιχείρηση εκτροφής αγελάδων στην Ανάβρα. «Εργαζόμαστε με τον σύζυγό μου και τα παιδιά μας στην οικογενειακή επιχείρηση που έχουμε και όχι μόνο νοιώθουμε ότι ζούμε στον παράδεισο, αλλά και τα παιδιά μας, μετά τις σπουδές τους δεν σκέφτονται να ζήσουν αλλού. Θα επιστρέψουν στην Ανάβρα», δηλώνει στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ.

Ο Αποστόλης σπουδάζει στην Γεωπονική Σχολή Αθηνών, αλλά όταν τελειώσει τις σπουδές του, θα κάνει ό,τι και οι υπόλοιποι συνομήλικοι του. Θα ξεκινήσει την δική του επιχείρηση στην Ανάβρα. «Ούτε που το σκέφτομαι να πάω κάπου αλλού.

Θα επιστρέψω στο χωριό μου, στο σπίτι μου. Εκεί θέλω να κάνω οικογένεια, άλλωστε στην Ανάβρα με περιμένει σίγουρη δουλειά, αλλά και ένα σίγουρο εισόδημα. Ποιος δεν θέλει να ζήσει σε έναν τόπο με 0% ανεργία, 0% κρίση, 0% εγκληματικότητα και 100% φύση;

Ο πρωτεργάτης αυτού του έργου και πρώην κοινοτάρχης Ανάβρας κ. Δημήτρης Τσουκαλάς

Το παρακάνω κείμενο –ρεπορτάζ  το αντέγραψα από το Blog –ΑΠΑΙΧΤΟΙ και το αφιερώνω σε όλους τους Αυτοδιοικητικούς του Νομού μας  Α και Β βαθμού  του Νομού μας.

Όλα τα χωριά του Νομού μπορούσαν και μπορούν να εξελιχθούν σε ίδια μοντέλα Ανάπτυξης, αξιοποιώντας τα δικά τους συγκριτικά πλεονεκτήματα  το καθένα , αλλά το θέμα θέλει άλλα μυαλά ,  άλλες νοοτροπίες ,άλλες λογικές Διοίκησης  και πάνω από όλα θέλει μια κοινωνία ικανή και έτοιμη να απαιτήσει άλλους δρόμους χάραξης προοπτικών ,παίρνοντας την συλλογική ζωή της στα χέρια της .

Για την αντιγραφή

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ 

Απο τα Κυριακάτικα σημειώματα μου στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ ΠΥΡΓΟΥ

ΚΡΙΣΗ  ΚΑΙ     ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ

Από τα Μαθηματικά  μου έχει μείνει έντονα η απαίτηση των ασκήσεων Γεωμετρικών χώρων για  <ολική σκέψη .>. Η απαίτηση,  να έχεις την  δυνατότητα να εντάξεις με την διανοητική σου διαδικασία το σύνολο   των προς ικανοποίηση   παραμέτρων σε ένα <όλον> σχετικό με τις απαιτήσεις .

Η λύση μιας άσκησης Γεωμετρικών τόπων απαιτούσε όχι μόνο την εύρεση των συνθηκών που ικανοποιούν τις επιμέρους απαιτήσεις ,αλλά δημιουργούσε την προϋπόθεση , μιας προγενέστερης της λύσης ,φαντασιακής  σύλληψης του <χώρου> ικανοποίησης αυτών των συνθηκών .

Μ ε άλλα λόγια , οι δυο ουσιαστικότερες παράμετροι παραγωγής της Γνώσης και του Πολιτισμού  δηλ. η φαντασία και η συστηματική παρατήρηση   ,έπρεπε να υπάρχουν εκεί  στην ιδανικότερη  μορφή τους.

Όμως  ,αυτό το πεδίο εκπαίδευσης  που στήριζε περισσότερο τον Ευρωπαϊκό στοχασμό η <γνώση για την γνώση >   αντικαταστάθηκε σταδιακά τα τελευταία 50 χρόνια  με το πεδίο   <η γνώση  για  τις ανάγκες της παραγωγής >.

Το γεγονός αυτό  οδήγησε    το ενεργό Ανθρώπινο δυναμικό σε μια κατακερματισμένη εξειδίκευση   γνώσης και εργασίας   ,εγκαταλείποντας    την παροχή από την μια πλευρά του συστήματος και από την άλλη του φορέα ,την αναγκαιότητα της συνολικής γνώσης,   έστω και ως σταθερό σύστημα αναφοράς  της φιλοσοφίας της Παιδείας   και την καθημερινότητας  του Ανθρώπου -πολίτη .

Κοινωνιολόγοι  και Κοινωνικοί ψυχολόγοι   από τις αρχές του 20 αιώνα [Karen Horney,< Ο νευρωτικός Άνθρωπος της Εποχής μας> , Émile Durkheim  ,<Η διαίρεση της εργασίας στην Κοινωνία >

 κ.α ] είχαν προειδοποιήσει    ότι κάτι τέτοιο θα είχε σαν συνέπεια  εκτεταμένες ερήμους μοναξιάς   μέσα στην κοινωνία η οποία θα   εμφάνιζε μια επιφανειακή ενότητα  ,στηριγμένη όμως μόνο σε οικονομίστικους  και καταναλωτικούς όρους. 

Γιατί τα λέω όλα  αυτά και τι σχέση έχουν με την κρίση ?

Διότι η κρίση  μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την ταυτόχρονη λύση τριών ασκήσεων Γεωμετρικών τόπων .

Η πρώτη θα απαντούσε  στο ερώτημα πιο είναι το σύνολο των πηγών παραγωγής πλούτου της χώρας που έχει την δυνατότητα  άμεσης απόδοσης  του μάξιμουμ των παραγωγικών δυνατοτήτων τους.

Η δεύτερη θα απαντούσε στο ερώτημα  ,ποια είναι η αναγκαία κατανομή του υπάρχοντος ενεργού Ανθρώπινου δυναμικού   ώστε η αξιοποίηση της πρώτης απάντησης να υλοποιηθεί στο άριστο μέγεθος ?

Μετά και αφού απαντήσουμε στα παραπάνω και επαληθεύσουμε τις απαντήσεις ,θα  θέταμε το ερώτημα,  ποιες μεθόδους θα ακολουθήσουμε για να εκμεταλλευτούμε τις δυο προηγούμενες απαντήσεις ?

Οι   σωστές  απαντήσεις στα προηγούμενα ,  πριν λύσουν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας ,  θα είχαν λύσει ένα σημαντικότερο .

Η κοινωνία θα ήξερε τι θα κάνουμε ,γιατί θα το κάνουμε ,πως θα το κάνουμε, ποιοι θα το κάνουμε   και που θα μας πάει.

Άρα η κοινωνία της επιφανειακής  και κατά την γνώμη μου προσωρινής ενότητας  ,θα περνούσε σε ένα νέο στάδιο συλλογικής γνώσης και συνείδησης ικανό να πλάσει ένα νέο όραμα και να κινητοποιήσει πραγματικές αναπτυξιακές δυνάμεις.

Έγινε ποτέ σε  αυτήν την χώρα  αυτό ? ΟΧΙ

Έγινε τώρα με την κρίση? .

Όχι μόνο δεν έγινε  ,αλλά βιώνουμε καθημερινά  την παντελή έλλειψη στρατηγικής   ,την αποχή της κοινωνίας ,την ανεπάρκεια  συνολικής σκέψης  αυτών που αποφασίζουν  και κατ’επέκταση την αποτυχία όλων των εφαρμοσμένων πολιτικών και συνταγών .

Περιμέναμε το ΔΝΤ να μας το πει ? Δεν το βιώνουμε καθημερινά ?

Τρία [3] χρόνια μετά,   με κουρέματα και <μιζανπλί> χρωστάμε περισσότερα από  πρώτα .

Η παραγωγική βάση συνεχίζει να συρρικνώνεται ,ενώ θα έπρεπε να δουλεύει στο φουλ λόγω αναγκών .

Οι Επιστήμονες φεύγουν ,αντί να τους έχουμε δώσει κίνητρα να δώσουν στην κρίση τον καλύτερο εαυτό τους .

Οι Επιχειρηματίες , στην συντριπτική τους πλειοψηφία ,  αποδεικνύουν ότι ήσαν επιχειρηματίες  μόνο με λεφτά του  Κράτους και όχι με οράματα ,ταλέντα  και δυνατότητες .

Η Γεωργία αρνείται πεισματικά να ξεφύγει από τον κόλαφο των επιδοτήσεων .

Ο παραγωγικός παρασιτισμός διογκώνεται με τα λεφτά της Ε.Ε. .

Οι [η] υπεύθυνοι  πολίτικοι [η] ρίχνουν  σε ένα παραγωγικό σύστημα [αγορά με την ευρεία και στενή έννοια της] δις  ευρώ και αντί να παράγουν   ανάπτυξη παράγουν  ύφεση.

Γιατί  ?

Διότι ποτέ  δεν σκέφτηκαν συλλογικά ,παρά μόνο τον εαυτόν του ς ,έτσι δεν είχαν ποτέ γνώση του <όλου> πέραν του στενού κύκλου των συμφερόντων που εξυπηρετούσαν και τους εξυπηρετούσαν  και ποτέ δεν μπόρεσαν και δεν θα μπορέσουν να λύσουν μια δύσκολη άσκηση Γεωμετρικών τόπων με κοινωνικές ,πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους  .

Βέβαια αυτή η κοινωνία της μοναξιάς ,του πανικού και της ατομικής και συλλογικής απαλλοτρίωσης μπορεί να σε ξαναψηφίσει ,αλλά   αυτό δεν τους  σώζει ,διότι  η κοινωνία ,όπως και οι Πόλεις [ακούς Δήμαρχε ] είναι κάτι περισσότερο από το απλό άθροισμα των ψηφοφόρων και απέναντι σε αυτό το περισσότερο έχουμε όλοι μια ιστορική ευθύνη .

Απέναντι στο εαυτό μας  ,εάν μπορούμε να τον βρούμε μέσα στα συντρίμμια του ,απέναντι στην νέα γενιά που κάναμε τα πάντα να την  εξολοθρεύσουμε πριν υπάρξει και τέλος απέναντι  σε ότι ερωτευτήκαμε .Διότι η θα ερωτευτούμε ξανά την ζωή κόντρα σε όλους αυτούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε τελειώσει η  έχουμε πράγματι τελειώσει αλλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη. Η συντριπτική πλειοψηφία του Πολιτικού προσωπικού της χώρας μας[Α,Β Γ και νιοστού βαθμού ]   έχει κάνει σοβαρή απάτη  μέσω αντιποίησης επαγγέλματος   .Δηλώνει στην κοινωνία ικανός να λύσει προβλήματα και έτσι αποσπά την ψήφο και μετά αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν ξέρει να τα λύσει  αλλά τα  κάνει και χειρότερα από ότι τα βρήκε .

Γιατί λοιπόν πάει φυλακή  ένας που παριστάνει τον Γιατρό ενώ δεν είναι ,

Η ένας Βιοτέχνης που υπόσχεται πληρωμή μέσω μιας επιταγής ενώ δεν έχει να την καλύψει ,ενώ ένας πολιτικός που υπόσχεται λύσεις και τελικά τα κάνει χειρότερα ,όχι μόνο ξαναψηφίζεται αλλά συνήθως παίρνει και προαγωγή ?

Την απάντηση στον εαυτόν του και στο παιδί του ο καθένας μας .

Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή μια κουβέντα με ένα εξαιρετικό Έλληνα Επιστήμονα  από την Αμερική , από αυτούς που <λούστηκαν> όσο ήταν στην Ελλάδα   την <αξιοκρατία>  των ανεπαρκών   κρατούντων της χώρας μας.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

asalpeas@pliasconsulting.com