ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τα γεγονότα και οι λέξεις

Τον τελευταίο καιρό ζούμε σαν χώρα ένα δράμα πολλαπλών εκδοχών και εκφράσεων. Η επί της ουσίας πτώχευση της χώρας, ανεξάρτητα των λέξεων που χρησιμοποιούνται για αυτήν, γέννησε στεναχώρια, απελπισία και αδιέξοδα στο μεγαλύτερο  μέρος των κατοίκων της Χώρας μας.

Δίπλα από τις φωνές των <χαμένων > μέσα στην δίνη των γεγονότων συμπολιτών μας,  που απεγνωσμένα θέλουν να φτάσουν στα αυτιά αυτών που παίρνουν  τις αποφάσεις , εμφανίστηκαν και οι  γνωστοί –άγνωστοι,  που καιροφυλαχτούν πάντα στις παριές της ιστορίας , ψάχνοντας ευκαιρία να υπάρξουν χωρίς ύπαρξη . Η σιωπή του μεγάλου πλειοψηφικού ρεύματος των απελπισμένων της κοινωνίας  που καταθλίβεται όχι για τα οικονομικά μέτρα τόσο,  οσο για την έλλειψη διεξόδου και πρότασης που θα   στηρίξει νοητικά και συναισθηματικά  σε μια προοπτική για το αύριο,  το κενό των περικοπών του σήμερα ,εκφράζεται πλέον μέσα από λέξεις που ακολουθούν το μοτίβο πλαστογράφησης  των εννοιών  τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας .

Είναι ιστορικά αναγκαίο αυτή τη στιγμή να επαναπροσδιορίσουμε , το περιεχόμενο των λέξεων και των εννοιών διότι πλαστογραφήθηκαν και ακυρώθηκαν επί της ουσίας τους τα τελευταία 40 χρόνια.

Είναι τα χρόνια που ο ανασχηματισμός έγινε αναδόμηση, η υποτίμηση διολίσθηση, η χρηματιστηριακή απάτη έγινε δείκτης εμπιστοσύνης στην Ελληνική Οικονομία και τις προοπτικές της, τα Greek Statistics έγιναν Εθνικοί Λογαριασμοί του κράτους, οι μιζαδόρικες εξοπλιστικές δαπάνες ονομάστηκαν πατριωτικό καθήκον, η καλοπέραση σε πρεσβείες της Ευρώπης ονομάστηκε στρατιωτική θητεία και τόσα άλλα στερούμενα κάθε πολιτικής ηθικής και κάθε Δημοκρατικής αλήθειας.

Το Κράτος,  η οργανωμένη μορφή της κοινωνικής ζωής ,ο άξονας διαχείρισης της ανάπτυξης και ο εγγυητής της Δημοκρατίας στην Οικονομία ,έγινε ο δρόμος του εύκολου ,ανέξοδου και εγγυημένου  πλουτισμού  και όλων των άλλων που έχει  μέσα στο μυαλό του ο πολίτης, που αναγκάστηκε να συναλλαγεί  μαζί του.

Η αυθαιρεσία των ελεγκτικών μηχανισμών ονομάστηκε Δικαιοσύνη και η Δικαιοσύνη ενσαρκώνεται μόνο για όσους την επιδιώκουν ως αυτοκάθαρση η δεν μπορούν να την αποφύγουν λόγω έλλειψης καλών Δικηγόρων η αναλόγων επαφών .

Η αναίσχυντη και ηλίθια αύξηση της καταναλωτικής Πίστης σε μια χώρα που εισάγει τα πάντα ονομάστηκε εκσυγχρονιστική Ανάπτυξη  ,μεταφέροντας τα χρήματα της Ελληνικής Οικονομίας στην Μαλαισία την Κίνα και όπου αλλού.

Η τοκογλυφική ,αντιαναπτυξιακή και υπονομευτική μιζαδόρικη Τραπεζική πολιτική,  που δεν στήριξε ποτέ και καμιά προοπτική ανάπτυξης αλλά επιτέθηκε υποθηκεύοντας για 5 έως και 30 χρόνια τα εισοδήματα των εργαζομένων της χώρας , ονομάστηκε υγιής Οικονομία .

Στην Θεσσαλονίκη κατελύθει το Πολίτευμα της χώρας έστω και για κάποιες ώρες .

Ο διωγμός του Προέδρου της Δημοκρατίας από την θέση του στην παρέλαση ,ήταν κατάλυση του Πολιτεύματος .

Αλλά αφου φροντίσαμε χρόνια τώρα να ακυρώσουμε τις αξίες ,να πλαστογραφήσουμε τις  έννοιες και να κάνουμε την ουσία της κοινωνικής ζωής life style ,  φτάσαμε σήμερα οι απελπισμένοι της χώρας να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από πολιτικούς  απογόνους της υπόθεσης <καρφίτσα> και οπαδούς μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που πιστεύουν ότι η Ομάδας τους είναι πάνω από την Δικαιοσύνη και την Πολιτεία και τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης να χαρακτηρίζονται Λαϊκή εξέγερση .

Με θλίβει όμως το γεγονός  ότι αυτός ο χαρακτηρισμός βγήκε από το στόμα ενός παλιού φίλου και συντρόφου καλού καθηγητή της Βιολογίας  και καλού  φάρμερ , του Τάσου του Κουράκη.

Η μόνη του δικαιολογία,  είναι ότι αυτός πάντα ήταν ενάντια στις παρελάσεις και δεν μπορούσε ποτέ να αντιληφτεί ότι οι παρελάσεις  για ένα Έθνος  ,ανεξάρτητα  του φασιστικών εκφυλιστικών τους εκδοχών , είναι ότι οι λιτανείες για μια Θρησκεία . Θυμίζω εδώ τα Παναθήναια και τα Ελευσίνια μυστήρια .

Εδώ που φτάσαμε δεν πάει άλλο . Οι Βουλευτές της χώρας δεν μπορούν να ψηφίζουν και μετα να κρύβονται .

Η θα βγουν παντού να υπερασπιστούν την ψήφο τους και την χώρα η πρέπει άμεσα να πάνε σπιτι τους .

Εάν δεν γίνει αυτό τότε θα βγουν στους δρόμους αυτοί που χρόνια τώρα ανέχονται και τους μεν και τους δε .

Αυτοί που χρόνια τώρα ανέχονται είναι η σιωπηρή πλειοψηφία και όταν βγουν αυτοί δεν γυρίζουν πίσω.

Όλα τα παραπάνω δεν ακυρώνουν στο ελάχιστο ούτε την αναγκαία αντίδραση των Πολιτών απέναντι στην Κυβέρνηση για τις πράξεις της και τις παραλείψεις της ,ούτε την εμφανέστατη πλέον ανεπάρκεια του κεντρικού και περιφερειακού Πολιτικού προσωπικού της χώρας να διαχειριστεί κρίσεις ,αλλά διεκδικούν να μην γίνει,  εξαιτίας αυτών , η  χώρα μου  έδαφος εύκολου πλιάτσικου οργανωμένων μειοψηφιών  από την καθημερινότητα της έως και τους θεσμούς της .

Αυτά προς το παρόν .

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ