Απο τα Κυριακάτικα σημειώματα μου στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ ΠΥΡΓΟΥ

ΚΡΙΣΗ  ΚΑΙ     ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ

Από τα Μαθηματικά  μου έχει μείνει έντονα η απαίτηση των ασκήσεων Γεωμετρικών χώρων για  <ολική σκέψη .>. Η απαίτηση,  να έχεις την  δυνατότητα να εντάξεις με την διανοητική σου διαδικασία το σύνολο   των προς ικανοποίηση   παραμέτρων σε ένα <όλον> σχετικό με τις απαιτήσεις .

Η λύση μιας άσκησης Γεωμετρικών τόπων απαιτούσε όχι μόνο την εύρεση των συνθηκών που ικανοποιούν τις επιμέρους απαιτήσεις ,αλλά δημιουργούσε την προϋπόθεση , μιας προγενέστερης της λύσης ,φαντασιακής  σύλληψης του <χώρου> ικανοποίησης αυτών των συνθηκών .

Μ ε άλλα λόγια , οι δυο ουσιαστικότερες παράμετροι παραγωγής της Γνώσης και του Πολιτισμού  δηλ. η φαντασία και η συστηματική παρατήρηση   ,έπρεπε να υπάρχουν εκεί  στην ιδανικότερη  μορφή τους.

Όμως  ,αυτό το πεδίο εκπαίδευσης  που στήριζε περισσότερο τον Ευρωπαϊκό στοχασμό η <γνώση για την γνώση >   αντικαταστάθηκε σταδιακά τα τελευταία 50 χρόνια  με το πεδίο   <η γνώση  για  τις ανάγκες της παραγωγής >.

Το γεγονός αυτό  οδήγησε    το ενεργό Ανθρώπινο δυναμικό σε μια κατακερματισμένη εξειδίκευση   γνώσης και εργασίας   ,εγκαταλείποντας    την παροχή από την μια πλευρά του συστήματος και από την άλλη του φορέα ,την αναγκαιότητα της συνολικής γνώσης,   έστω και ως σταθερό σύστημα αναφοράς  της φιλοσοφίας της Παιδείας   και την καθημερινότητας  του Ανθρώπου -πολίτη .

Κοινωνιολόγοι  και Κοινωνικοί ψυχολόγοι   από τις αρχές του 20 αιώνα [Karen Horney,< Ο νευρωτικός Άνθρωπος της Εποχής μας> , Émile Durkheim  ,<Η διαίρεση της εργασίας στην Κοινωνία >

 κ.α ] είχαν προειδοποιήσει    ότι κάτι τέτοιο θα είχε σαν συνέπεια  εκτεταμένες ερήμους μοναξιάς   μέσα στην κοινωνία η οποία θα   εμφάνιζε μια επιφανειακή ενότητα  ,στηριγμένη όμως μόνο σε οικονομίστικους  και καταναλωτικούς όρους. 

Γιατί τα λέω όλα  αυτά και τι σχέση έχουν με την κρίση ?

Διότι η κρίση  μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την ταυτόχρονη λύση τριών ασκήσεων Γεωμετρικών τόπων .

Η πρώτη θα απαντούσε  στο ερώτημα πιο είναι το σύνολο των πηγών παραγωγής πλούτου της χώρας που έχει την δυνατότητα  άμεσης απόδοσης  του μάξιμουμ των παραγωγικών δυνατοτήτων τους.

Η δεύτερη θα απαντούσε στο ερώτημα  ,ποια είναι η αναγκαία κατανομή του υπάρχοντος ενεργού Ανθρώπινου δυναμικού   ώστε η αξιοποίηση της πρώτης απάντησης να υλοποιηθεί στο άριστο μέγεθος ?

Μετά και αφού απαντήσουμε στα παραπάνω και επαληθεύσουμε τις απαντήσεις ,θα  θέταμε το ερώτημα,  ποιες μεθόδους θα ακολουθήσουμε για να εκμεταλλευτούμε τις δυο προηγούμενες απαντήσεις ?

Οι   σωστές  απαντήσεις στα προηγούμενα ,  πριν λύσουν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας ,  θα είχαν λύσει ένα σημαντικότερο .

Η κοινωνία θα ήξερε τι θα κάνουμε ,γιατί θα το κάνουμε ,πως θα το κάνουμε, ποιοι θα το κάνουμε   και που θα μας πάει.

Άρα η κοινωνία της επιφανειακής  και κατά την γνώμη μου προσωρινής ενότητας  ,θα περνούσε σε ένα νέο στάδιο συλλογικής γνώσης και συνείδησης ικανό να πλάσει ένα νέο όραμα και να κινητοποιήσει πραγματικές αναπτυξιακές δυνάμεις.

Έγινε ποτέ σε  αυτήν την χώρα  αυτό ? ΟΧΙ

Έγινε τώρα με την κρίση? .

Όχι μόνο δεν έγινε  ,αλλά βιώνουμε καθημερινά  την παντελή έλλειψη στρατηγικής   ,την αποχή της κοινωνίας ,την ανεπάρκεια  συνολικής σκέψης  αυτών που αποφασίζουν  και κατ’επέκταση την αποτυχία όλων των εφαρμοσμένων πολιτικών και συνταγών .

Περιμέναμε το ΔΝΤ να μας το πει ? Δεν το βιώνουμε καθημερινά ?

Τρία [3] χρόνια μετά,   με κουρέματα και <μιζανπλί> χρωστάμε περισσότερα από  πρώτα .

Η παραγωγική βάση συνεχίζει να συρρικνώνεται ,ενώ θα έπρεπε να δουλεύει στο φουλ λόγω αναγκών .

Οι Επιστήμονες φεύγουν ,αντί να τους έχουμε δώσει κίνητρα να δώσουν στην κρίση τον καλύτερο εαυτό τους .

Οι Επιχειρηματίες , στην συντριπτική τους πλειοψηφία ,  αποδεικνύουν ότι ήσαν επιχειρηματίες  μόνο με λεφτά του  Κράτους και όχι με οράματα ,ταλέντα  και δυνατότητες .

Η Γεωργία αρνείται πεισματικά να ξεφύγει από τον κόλαφο των επιδοτήσεων .

Ο παραγωγικός παρασιτισμός διογκώνεται με τα λεφτά της Ε.Ε. .

Οι [η] υπεύθυνοι  πολίτικοι [η] ρίχνουν  σε ένα παραγωγικό σύστημα [αγορά με την ευρεία και στενή έννοια της] δις  ευρώ και αντί να παράγουν   ανάπτυξη παράγουν  ύφεση.

Γιατί  ?

Διότι ποτέ  δεν σκέφτηκαν συλλογικά ,παρά μόνο τον εαυτόν του ς ,έτσι δεν είχαν ποτέ γνώση του <όλου> πέραν του στενού κύκλου των συμφερόντων που εξυπηρετούσαν και τους εξυπηρετούσαν  και ποτέ δεν μπόρεσαν και δεν θα μπορέσουν να λύσουν μια δύσκολη άσκηση Γεωμετρικών τόπων με κοινωνικές ,πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους  .

Βέβαια αυτή η κοινωνία της μοναξιάς ,του πανικού και της ατομικής και συλλογικής απαλλοτρίωσης μπορεί να σε ξαναψηφίσει ,αλλά   αυτό δεν τους  σώζει ,διότι  η κοινωνία ,όπως και οι Πόλεις [ακούς Δήμαρχε ] είναι κάτι περισσότερο από το απλό άθροισμα των ψηφοφόρων και απέναντι σε αυτό το περισσότερο έχουμε όλοι μια ιστορική ευθύνη .

Απέναντι στο εαυτό μας  ,εάν μπορούμε να τον βρούμε μέσα στα συντρίμμια του ,απέναντι στην νέα γενιά που κάναμε τα πάντα να την  εξολοθρεύσουμε πριν υπάρξει και τέλος απέναντι  σε ότι ερωτευτήκαμε .Διότι η θα ερωτευτούμε ξανά την ζωή κόντρα σε όλους αυτούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε τελειώσει η  έχουμε πράγματι τελειώσει αλλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη. Η συντριπτική πλειοψηφία του Πολιτικού προσωπικού της χώρας μας[Α,Β Γ και νιοστού βαθμού ]   έχει κάνει σοβαρή απάτη  μέσω αντιποίησης επαγγέλματος   .Δηλώνει στην κοινωνία ικανός να λύσει προβλήματα και έτσι αποσπά την ψήφο και μετά αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν ξέρει να τα λύσει  αλλά τα  κάνει και χειρότερα από ότι τα βρήκε .

Γιατί λοιπόν πάει φυλακή  ένας που παριστάνει τον Γιατρό ενώ δεν είναι ,

Η ένας Βιοτέχνης που υπόσχεται πληρωμή μέσω μιας επιταγής ενώ δεν έχει να την καλύψει ,ενώ ένας πολιτικός που υπόσχεται λύσεις και τελικά τα κάνει χειρότερα ,όχι μόνο ξαναψηφίζεται αλλά συνήθως παίρνει και προαγωγή ?

Την απάντηση στον εαυτόν του και στο παιδί του ο καθένας μας .

Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή μια κουβέντα με ένα εξαιρετικό Έλληνα Επιστήμονα  από την Αμερική , από αυτούς που <λούστηκαν> όσο ήταν στην Ελλάδα   την <αξιοκρατία>  των ανεπαρκών   κρατούντων της χώρας μας.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

asalpeas@pliasconsulting.com