Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Το παιδί και ο Θάνατος μας.


Το παιδί και ο Θάνατος  μας.

Ο θάνατος ενός παιδιού είναι το απόλυτο πένθος. Αναφέρομαι στον θάνατο του ΜΠΑΜΠΗ ,γιού του φίλου Γιώργου Ντοά .
Δεν έχω τίποτα να γράψω ,πέρα από την πιστοποίηση της πλήρους ανεπαρκείας μου απέναντι στα απόλυτα μεγέθη της ζωής .
Τι να πεις σε μια μάνα που θα κηδέψει τον γιο της ανήμερα στην γιορτή της ,πριν καλά-καλά τον χαρεί ,  σαν Επιστήμονα και Επαγγελματία στην Πόλη μας?
 Απέναντι στο απόλυτο πένθος αυτού του θανάτου , δεν μπορούν να σταθούν ούτε δάκρυα ,ούτε λόγια .
Μόνο η επιβληθείσα από το γεγονός απόλυτη σιωπή
και ότι ξεφεύγει ,
είναι μόνο ένας ψίθυρος του αναπάντεχου και αδυνάτου να κατανοηθεί.
Βάρυνε πολύ πλέον η ζωή μας .
Σε αύτη τη μοιρασιά του θανάτου ,πάλι ο Θάνατος έκλεψε.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΑΛΠΕΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου